1.KİTAP
1. Mezmur
BÖLÜM 1
Mez.1: 1
Ne mutlu o insana ki, kötülerin öğüdüyle yürümez,
Günahkârların yolunda durmaz,
Alaycıların arasında oturmaz.
Mez.1: 2 Ancak zevkini RAB'bin Yasası'ndan
alır
Ve gece gündüz onun üzerinde derin derin düşünür.
Mez.1: 3 Böylesi
akarsu kıyılarına dikilmiş ağaca benzer,
Meyvesini mevsiminde verir,
Yaprağı
hiç solmaz.
Yaptığı her işi başarır.
Mez.1: 4 Kötüler böyle değil,
Rüzgarın savurduğu saman çöpüne benzerler.
Mez.1: 5 Bu yüzden yargılanınca
aklanamaz,
Doğrular topluluğunda yer bulamaz günahkârlar.
Mez.1: 6 Çünkü
RAB doğruların yolunu gözetir,
Kötülerin yolu ise ölüme götürür.
2. Mezmur
BÖLÜM 2
Mez.2: 1 Nedir uluslar arasındaki bu kargaşa,
Neden
boş düzenler kurar bu halklar?
Mez.2: 2 Dünyanın kralları saf bağlıyor,
Hükümdarlar birleşiyor
RAB'be ve meshettiği* krala*fa* karşı.
D Not 2:2
"Meshettiği krala": İbranice "Meshettiğine".
Mez.2:
3 "Koparalım onların kayışlarını" diyorlar,
"Atalım üzerimizden
bağlarını."
Mez.2: 4 Göklerde oturan Rab gülüyor,
Onlarla eğleniyor.
Mez.2:
5 Sonra öfkeyle uyarıyor onları,
Gazabıyla dehşete düşürüyor
Mez.2:
6 Ve, "Ben kralımı
Kutsal dağım Siyon'a oturttum" diyor.
Mez.2:
7 RAB'bin bildirisini ilan edeceğim:
Bana, "Sen benim oğlumsun"
dedi,
"Bugün ben sana baba oldum.
Mez.2: 8 Dile benden, miras
olarak sana ulusları,
Mülk olarak yeryüzünün dört bucağını vereyim.
Mez.2:
9 Demir çomakla kıracaksın*fb* onları,
Çömlek gibi parçalayacaksın."
D
Not 2:9 Masoretik metin "Kıracaksın", Septuaginta, Süryanice
"Güdeceksin".
Mez.2:
10 Ey krallar, akıllı olun!
Ey dünya önderleri, ders alın!
Mez.2: 11
RAB'be korkuyla hizmet edin,
Titreyerek sevinin.
Mez.2: 12 Oğulu öpün
ki öfkelenmesin,
Yoksa izlediğiniz yolda mahvolursunuz.
Çünkü öfkesi
bir anda alevleniverir.
Ne mutlu O'na sığınanlara!
3. Mezmur
Davut'un
oğlu Avşalom'dan kaçtığı zaman yazdığı mezmur
BÖLÜM 3
Mez.3: 1 Ya
RAB, düşmanlarım ne kadar çoğaldı,
Hele bana karşı ayaklananlar!
Mez.3:
2 Birçoğu benim için:
"Tanrı katında ona kurtuluş yok!" diyor. *fc*
D
Not 3:2 "Sela": Müzikte duruş ifade eden bir terim olduğu
sanılıyor.
Mez.3:
3 Ama sen, ya RAB, çevremde kalkansın,
Onurum, başımı yukarı kaldıran sensin.
Mez.3:
4 RAB'be seslenirim,
Yanıtlar beni kutsal dağından.
Mez.3: 5 Yatar
uyurum,
Uyanır kalkarım, RAB destektir bana.
Mez.3: 6 Korkum yok
Çevremi saran binlerce düşmandan.
Mez.3: 7 Ya RAB, kalk, ey Tanrım, kurtar
beni!
Vur bütün düşmanlarımın çenesine,
Kır kötülerin dişlerini.
Mez.3:
8 Kurtuluş RAB'dedir,
Halkının üzerinde olsun bereketin!
4. Mezmur
Müzik
şefi için - Telli sazlarla - Davut'un mezmuru
BÖLÜM 4
Mez.4: 1 Sana
seslenince yanıtla beni,
Ey adil Tanrım!
Ferahlat beni sıkıntıya düştüğümde,
Lütfet bana, kulak ver duama.
Mez.4: 2 Ey insanlar, ne zamana dek
Onurumu
utanca çevireceksiniz?
Ne zamana dek boş şeylere gönül verecek,
Yalan
peşinde koşacaksınız?
Mez.4: 3 Bilin ki, RAB sadık kulunu kendine ayırmıştır,
Ne zaman seslensem, duyar beni.
Mez.4: 4 Öfkelenebilirsiniz, ama günah işlemeyin;
İyi düşünün yatağınızda, susun.
Mez.4: 5 Doğruluk kurbanları sunun RAB'be,
O'na güvenin.
Mez.4: 6 "Kim bize iyilik yapacak?" diyen çok.
Ya RAB, yüzünün ışığıyla bizi aydınlat!
Mez.4: 7 Öyle bir sevinç verdin
ki bana,
Onların bol tahıl ve yeni şaraptan aldığı sevinçten fazla.
Mez.4:
8 Esenlik içinde yatar uyurum,
Çünkü yalnız sen, ya RAB,
Güvenlik içinde
tutarsın beni.
5. Mezmur
Müzik şefi için - Ney için - Davut'un mezmuru
BÖLÜM 5
Mez.5: 1 Sözlerime kulak ver, ya RAB,
İniltilerimi işit.
Mez.5:
2 Feryadımı dinle, ey Kralım ve Tanrım!
Duam sanadır.
Mez.5: 3 Sabah
sesimi duyarsın, ya RAB,
Her sabah sana duamı sunar, umutla beklerim.
Mez.5:
4 Çünkü sen kötülükten hoşlanan Tanrı değilsin,
Kötülük senin yanında barınmaz.
Mez.5:
5 Böbürlenenler önünde duramaz,
Bütün suç işleyenlerden nefret duyar,
Mez.5:
6 Yalan söyleyenleri yok edersin;
Ya RAB, sen eli kanlılardan,
Aldatıcılardan
tiksinirsin.
Mez.5: 7 Bense bol sevgin sayesinde
Kutsal tapınağına gireceğim;
Oraya doğru saygıyla eğileceğim.
Mez.5: 8 Yol göster bana doğruluğunla,
ya RAB,
Düşmanlarıma karşı!
Yolunu önümde düzle.
Mez.5: 9 Çünkü
onların sözüne güvenilmez,
Yürekleri yıkım dolu.
Ağızları açık birer mezardır,
Yaltaklanır dururlar.
Mez.5: 10 Ey Tanrı, onları suçlu çıkar!
Kurdukları
düzen yıkımlarına yol açsın.
Kov onları sayısız isyanları yüzünden.
Çünkü
sana karşı ayaklandılar.
Mez.5: 11 Sevinsin sana sığınan herkes,
Sevinç
çığlıkları atsın sürekli,
Kanat ger üzerlerine;
Sevinçle coşsun adını
sevenler sende.
Mez.5: 12 Çünkü sen doğru kişiyi kutsarsın, ya RAB,
Çevresini kalkan gibi lütfunla sararsın.
6. Mezmur
Müzik şefi için -
Sekiz telli sazlarla*fç*
Davut'un mezmuru
BÖLÜM 6
Mez.6: 1 Ya RAB,
öfkeyle azarlama beni,
Gazapla yola getirme.
D Not "Sekiz telli sazlarla":
İbranice "Sekizinciye göre", anlamı
kesin olarak bilinmiyor.
Mez.6:
2 Lütfet bana, ya RAB, bitkinim;
Şifa ver bana, ya RAB, kemiklerim sızlıyor,
Mez.6:
3 Çok acı çekiyorum.
Ah, ya RAB!
Ne zamana dek sürecek bu?
Mez.6:
4 Gel, ya RAB, kurtar beni,
Yardım et sevginden dolayı.
Mez.6: 5 Çünkü
ölüler arasında kimse seni anmaz,
Kim şükür sunar sana ölüler diyarından?
Mez.6:
6 İnleye inleye bittim,
Döşeğim su içinde bütün gece ağlamaktan,
Yatağım
sırılsıklam gözyaşlarımdan.
Mez.6: 7 Kederden gözlerimin feri sönüyor,
Zayıflıyor gözlerim düşmanlarım yüzünden.
Mez.6: 8 Ey kötülük yapanlar,
Uzak durun benden,
Çünkü RAB ağlayışımı işitti.
Mez.6: 9 Yalvarışımı
duydu,
Duamı kabul etti.
Mez.6: 10 Bütün düşmanlarım utanacak,
Hepsini
dehşet saracak,
Ansızın geri dönecekler utanç içinde.
7. Mezmur
Benyaminli
Kûş'un sözlerine ilişkin
Davut'un RAB'be okuduğu şigayon*fd*
BÖLÜM 7
D
Not "Şigayon": Anlamı tam olarak bilinmeyen bir müzik terimi.
Mez.7:
1 Sana sığınıyorum, ya RAB Tanrım!
Peşime düşenlerden kurtar beni,
Özgür
kıl.
Mez.7: 2 Yoksa aslan gibi parçalayacaklar beni,
Kurtaracak biri
yok diye,
Lime lime edecekler etimi.
Mez.7: 3 Ya RAB Tanrım, eğer şunu
yaptıysam:
Birine haksızlık ettiysem,
Mez.7: 4 Dostuma ihanet ettiysem,
Düşmanımı nedensiz soyduysam,
Mez.7: 5 Ardıma düşsün düşman,
Yakalasın
beni,
Canımı yerde çiğnesin,
Ayak altına alsın onurumu. *
Mez.7:
6 Öfkeyle kalk, ya RAB!
Düşmanlarımın gazabına karşı çık!
Benim için uyan!
Buyur, adalet olsun.
Mez.7: 7 Uluslar topluluğu çevreni sarsın,
Onları
yüce katından yönet.
Mez.7: 8 RAB halkları yargılar;
Beni de yargıla,
ya RAB,
Doğruluğuma, dürüstlüğüme göre.
Mez.7: 9 Ey adil Tanrım!
Kötülerin kötülüğü son bulsun,
Doğrular güvene kavuşsun,
Sen ki akılları,
gönülleri sınarsın.
Mez.7: 10 Tanrı kalkan gibi yanıbaşımda,
Temiz yüreklileri
O kurtarır.
Mez.7: 11 Tanrı adil bir yargıçtır,
Öyle bir Tanrı ki, her
gün öfke saçar.
Mez.7: 12 Kötüler yola gelmezse,
Tanrı kılıcını biler,
Yayını gerip hedefine kurar.
Mez.7: 13 Hazır bekler ölümcül silahları,
Alevli okları.
Mez.7: 14 İşte kötü insan kötülük sancıları çekiyor,
Fesada gebe kalmış,
Yalan doğuruyor.
Mez.7: 15 Bir kuyu açıp kazıyor,
Kazdığı kuyuya kendisi düşüyor.
Mez.7: 16 Kötülüğü kendi başına gelecek,
Zorbalığı kendi tepesine inecek.
Mez.7: 17 Şükredeyim doğruluğu için RAB'be,
Yüce RAB'bin adını ilahilerle öveyim.
8. Mezmur
Müzik şefi için - Gittit*fe*
|iüzerine - Davut'un mezmuru
BÖLÜM 8
Mez.8: 1 Ey Egemenimiz RAB,
Ne yüce adın var yeryüzünün tümünde!
Gökyüzünü görkeminle kapladın.
D Not
"Gittit": Bir müzik terimi ya da üzüm sıkma mevsiminde
okunan bir
ilahi olabilir.
Mez.8: 2 Çocukların, hatta emziktekilerin sesiyle
Set
çektin hasımlarına,
Düşmanı, öç alanı yok etmek için.
Mez.8: 3 Seyrederken
ellerinin eseri olan gökleri,
Oraya koyduğun ayı ve yıldızları,
Mez.8:
4 Soruyorum kendi kendime:
"İnsan ne ki, onu anasın,
Ya da insanoğlu
ne ki, ona ilgi gösteresin?"
Mez.8: 5 Nerdeyse bir tanrı yaptın onu*ff*,
Başına yücelik ve onur tacını koydun.
D Not 8:5 "Nerdeyse bir tanrı yaptın
onu": İbranice "Onu Tanrı'dan
(tanrılardan) pek aşağı yaratmadın"
(bkz. Yar.1:26-28; İbr.2:6-8).
Mez.8: 6 Ellerinin yapıtları üzerine onu
egemen kıldın,
Her şeyi ayaklarının altına serdin;
Mez.8: 7 Davarları,
sığırları,
Yabanıl hayvanları,
Mez.8: 8 Gökteki kuşları, denizdeki balıkları,
Denizde kıpırdaşan bütün canlıları.
Mez.8: 9 Ey Egemenimiz RAB,
Ne yüce
adın var yeryüzünün tümünde!
9. Mezmur
Müzik şefi için - "Oğulun
Ölümü" makamında -
Davut'un mezmuru
BÖLÜM 9
Mez.9: 1 Ya RAB,
bütün yüreğimle sana şükredeceğim,
Yaptığın harikaların hepsini anlatacağım.
D
Not Birçok İbranice elyazmasında 9. ve 10. Mezmur birleşik
yazılır.
Mez.9:
2 Sende sevinç bulacak, coşacağım,
Adını ilahilerle öveceğim, ey Yüceler Yücesi!
Mez.9:
3 Düşmanlarım geri çekilirken,
Sendeleyip ölüyorlar senin önünde.
Mez.9:
4 Çünkü hakkımı, davamı sen savundun,
Adil yargıç olarak tahta oturdun.
Mez.9:
5 Ulusları azarladın, kötüleri yok ettin,
Sonsuza dek adlarını sildin.
Mez.9:
6 Yok olup gitti düşmanlar sonsuza dek,
Kökünden söktün kentlerini,
Anıları
bile silinip gitti.
Mez.9: 7 Oysa RAB sonsuza dek egemenlik sürer,
Yargı
için kurmuştur tahtını;
Mez.9: 8 O yönetir doğrulukla dünyayı,
O yargılar
adaletle halkları.
Mez.9: 9 RAB ezilenler için bir sığınak,
Sıkıntılı
günlerde bir kaledir.
Mez.9: 10 Seni tanıyanlar sana güvenir,
Çünkü
sana yönelenleri hiç terk etmedin, ya RAB.
Mez.9: 11 Siyon'da oturan RAB'bi
ilahilerle övün!
Yaptıklarını halklar arasında duyurun!
Mez.9: 12 Çünkü
dökülen kanın hesabını soran anımsar,
Ezilenlerin feryadını unutmaz.
Mez.9:
13 Acı bana, ya RAB!
Ey beni ölümün eşiğinden kurtaran,
Benden nefret
edenler yüzünden çektiğim sıkıntıya bak!
Mez.9: 14 Öyle ki, övgüye değer
işlerini anlatayım,
Siyon Kenti'nin kapılarında
Sağladığın kurtuluşla
sevineyim.
Mez.9: 15 Uluslar kendi kazdıkları kuyuya düştü,
Ayakları
gizledikleri ağa takıldı.
Mez.9: 16 Adil yargılarıyla RAB kendini gösterdi,
Kötüler kendi kurdukları tuzağa düştü. -Higayon*fh* *
D Not 9:16 "Higayon":
Anlamı kesin olarak bilinmeyen bir müzik
terimi.
Mez.9: 17 Kötüler ölüler
diyarına gidecek,
Tanrı'yı unutan bütün uluslar...
Mez.9: 18 Ama yoksul
büsbütün unutulmayacak,
Mazlumun umudu sonsuza dek kırılmayacak.
Mez.9:
19 Kalk, ya RAB! İnsan galip çıkmasın,
Huzurunda yargılansın uluslar!
Mez.9:
20 Onlara dehşet saç, ya RAB!
Sadece insan olduklarını bilsin uluslar.
10. Mezmur
BÖLÜM 10
Mez.10: 1 Ya RAB, neden uzak duruyorsun,
Sıkıntılı
günlerde kendini gizliyorsun?
Mez.10: 2 Kötüler gururla mazlumları avlıyor,
Mazlumlar kötülerin kurduğu tuzağa düşüyor.
Mez.10: 3 Kötü insan içindeki
isteklerle övünür,
Açgözlü insan RAB'be lanet okur, O'nu hor görür.
Mez.10:
4 Kendini beğenmiş kötü insan Tanrı'ya yönelmez,
Hep, "Tanrı yok!"
diye düşünür.
Mez.10: 5 Kötülerin yolları her zaman başarıya götürür.
Öyle yücedir ki senin yargıların,
Kötüler anlayamaz, düşmanına burun kıvırır.
Mez.10:
6 İçinden, "Ben sarsılmam" der,
"Hiçbir zaman sıkıntıya düşmem."
Mez.10:
7 Ağzı lanet, hile ve zulüm dolu,
Dilinin altında kötülük ve fesat saklı.
Mez.10:
8 Köylerin çevresinde pusu kurar,
Masumu gizli yerlerde öldürür,
Çaresizi
sinsice gözler.
Mez.10: 9 Gizli yerlerde pusuya yatar
Çalılıktaki aslan
gibi,
Kapmak için mazlumu bekler
Ve ağına düşürüp yakalar.
Mez.10:
10 Kurbanları çaresiz çöker,
Saldıranın üstün gücü altında ezilir.
Mez.10:
11 Kötü insan içinden, "Tanrı unuttu" der,
"Örttü yüzünü, asla
göremez."
Mez.10: 12 Kalk, ya RAB, kaldır elini, ey Tanrı!
Mazlumları
unutma!
Mez.10: 13 Neden kötü insan seni hor görsün,
İçinden, "Tanrı
hesap sormaz" desin?
Mez.10: 14 Oysa sen sıkıntı ve acı çekenleri görürsün,
Yardım etmek için onları izlersin;
Çaresizler sana dayanır,
Öksüzün yardımcısı
sensin.
Mez.10: 15 Kötünün, haksızın kolunu kır,
Sormadık hesap kalmasın
yaptığı kötülükten.
Mez.10: 16 RAB sonsuza dek kral kalacak,
Uluslar
O'nun ülkesinden temizlenecek.
Mez.10: 17 Mazlumların dileğini duyarsın,
ya RAB,
Yüreklendirirsin onları,
Kulağın hep üzerlerinde;
Mez.10:
18 Öksüze, düşküne hakkını vermek için,
Bir daha dehşet saçmasın ölümlü insan.
11.
Mezmur
Müzik şefi için - Davut'un mezmuru
BÖLÜM 11
Mez.11: 1 Ben
RAB'be sığınırım,
Nasıl dersiniz bana,
"Kuş gibi kaç dağlara.
Mez.11:
2 Bak, kötüler yaylarını geriyor,
Temiz yürekli insanları
Karanlıkta vurmak
için
Oklarını kirişine koyuyor.
Mez.11: 3 Temeller yıkılırsa,
Ne
yapabilir doğru insan?"
Mez.11: 4 RAB kutsal tapınağındadır,
O'nun
tahtı göklerdedir,
Bütün insanları görür,
Herkesi sınar.
Mez.11:
5 RAB doğru insanı sınar,
Kötüden, zorbalığı sevenden tiksinir.
Mez.11:
6 Kötülerin üzerine kızgın korlar ve kükürt yağdıracak,
Paylarına düşen kâse*
kavurucu rüzgar olacak.
Mez.11: 7 Çünkü RAB doğrudur, doğruları sever;
Dürüst insanlar O'nun yüzünü görecek.
12. Mezmur
Müzik şefi için - Sekiz
telli sazlarla*fı* -
Davut'un mezmuru
BÖLÜM 12
D Not "Sekiz telli
sazlarla": İbranice "Sekizinciye göre", anlamı
kesin olarak
bilinmiyor.
Mez.12: 1 Kurtar beni, ya RAB, sadık kulun kalmadı,
Güvenilir
insanlar yok oldu.
Mez.12: 2 Herkes birbirine yalan söylüyor,
Dalkavukluk,
ikiyüzlülük ediyor.
Mez.12: 3 Sustursun RAB dalkavukların ağzını,
Büyüklenen
dilleri.
Mez.12: 4 Onlar ki, "Dilimizle kazanırız,
Dudaklarımız
emrimizde,
Kim bize efendilik edebilir?" derler.
Mez.12: 5 "Şimdi
kalkacağım" diyor RAB,
"Çünkü mazlumlar eziliyor,
Yoksullar
inliyor,
Özledikleri kurtuluşu vereceğim onlara."
Mez.12: 6 RAB'bin
sözleri pak sözlerdir;
Toprak ocakta eritilmiş,
Yedi kez arıtılmış gümüşe
benzer.
Mez.12: 7 Sen onları koru, ya RAB,
Bu kötü kuşaktan hep uzak
tut!
Mez.12: 8 İnsanlar arasında alçaklık rağbet görünce,
Kötüler her
yanda dolaşır oldu.
13. Mezmur
Müzik şefi için - Davut'un mezmuru
BÖLÜM 13
Mez.13: 1 Ne zamana dek, ya RAB,
Sonsuza dek mi beni unutacaksın?
Ne zamana dek yüzünü benden gizleyeceksin?
Mez.13: 2 Ne zamana dek içimde
tasa,
Yüreğimde hep keder olacak?
Ne zamana dek düşmanım bana üstün çıkacak?
Mez.13:
3 Gör halimi, ya RAB, yanıtla Tanrım,
Gözlerimi aç, ölüm uykusuna dalmayayım.
Mez.13:
4 Düşmanlarım, "Onu yendik!" demesin,
Sarsıldığımda hasımlarım sevinmesin.
Mez.13:
5 Ben senin sevgine güveniyorum,
Yüreğim kurtarışınla coşsun.
Mez.13:
6 Ezgiler söyleyeceğim sana, ya RAB,
Çünkü iyilik ettin bana.
14. Mezmur
(Mez.53)
Müzik
şefi için - Davut'un mezmuru
BÖLÜM 14
Mez.14: 1 Akılsız içinden, "Tanrı
yok!" der.
İnsanlar bozuldu, iğrençlik aldı yürüdü,
İyilik eden yok.
Mez.14:
2 RAB göklerden bakar oldu insanlara,
Akıllı, Tanrı'yı arayan biri var mı
diye.
Mez.14: 3 Hepsi saptı,
Tümü yozlaştı,
İyilik eden yok,
Bir kişi bile!
Mez.14: 4 Suç işleyenlerin hiçbiri görmüyor mu?
Halkımı
ekmek yer gibi yiyor,
RAB'be yakarmıyorlar.
Mez.14: 5 Dehşete düşecekler
yeryüzünde,
Çünkü Tanrı doğruların yanındadır.
Mez.14: 6 Mazlumun tasarılarını
boşa çıkarırdınız,
Ama RAB onun sığınağıdır.
Mez.14: 7 Keşke İsrail'in
kurtuluşu Siyon'dan gelse!
RAB halkını eski gönencine kavuşturunca,
Yakup
soyu sevinecek, İsrail halkı coşacak.
15. Mezmur
Davut'un mezmuru
BÖLÜM 15
Mez.15: 1 Ya RAB, çadırına kim konuk olabilir?
Kutsal dağında kim
oturabilir?
Mez.15: 2 Kusursuz yaşam süren, adil davranan,
Yürekten
gerçeği söyleyen.
Mez.15: 3 İftira etmez,
Dostuna zarar vermez,
Komşusuna kara çalmaz böylesi.
Mez.15: 4 Aşağılık insanları hor görür,
Ama RAB'den korkanlara saygı duyar.
Kendi zararına ant içse bile, dönmez andından.
Mez.15:
5 Parasını faize vermez,
Suçsuza karşı rüşvet almaz.
Böyle yaşayan asla
sarsılmayacak.
16. Mezmur
Davut'un Miktamı*fi*
BÖLÜM 16
D Not
"Miktam": Bir edebiyat ya da müzik terimi.
Mez.16: 1 Koru beni,
ey Tanrı,
Çünkü sana sığınıyorum.
Mez.16: 2 RAB'be dedim ki, "Efendim
sensin.
Senden öte mutluluk yok benim için."
Mez.16: 3 Ülkedeki
kutsallara gelince,
Soyludur onlar, biricik zevkim onlardır.
Mez.16:
4 Başka ilahların ardınca koşanların derdi artacak.
Onların kan sunularını
dökmeyeceğim,
Adlarını ağzıma almayacağım.
Mez.16: 5 Benim payıma,
Benim kâseme düşen sensin, ya RAB;
Yaşamım senin ellerinde.
Mez.16:
6 Payıma ne güzel yerler düştü,
Ne harika bir mirasım var!
Mez.16: 7
Övgüler sunarım bana öğüt veren RAB'be,
Geceleri bile vicdanım uyarır beni.
Mez.16:
8 Gözümü RAB'den ayırmam,
Sağımda durduğu için sarsılmam.
Mez.16: 9
Bu nedenle içim sevinç dolu, yüreğim coşuyor,
Bedenim güven içinde.
Mez.16:
10 Çünkü sen beni ölüler diyarına terk etmezsin,
Sadık kulunun çürümesine
izin vermezsin*fj*.
D Not 16:10 "Sadık kulunun çürümesine izin vermezsin"
ya da "Sadık
kulunun ölüm çukurunu görmesine izin vermezsin."
Mez.16:
11 Yaşam yolunu bana bildirirsin.
Bol sevinç vardır senin huzurunda,
Sağ
elinden mutluluk eksilmez.
17. Mezmur
Davut'un duası
BÖLÜM 17
Mez.17:
1 Haklı davamı dinle, ya RAB,
Feryadımı işit!
Hilesiz dudaklardan çıkan
duama kulak ver!
Mez.17: 2 Haklı çıkar beni,
Çünkü sen gerçeği görürsün.
Mez.17:
3 Yüreğimi yokladın,
Gece denedin,
Sınadın beni,
Kötü bir şey bulmadın;
Kararlıyım, ağzımdan kötü söz çıkmaz,
Mez.17: 4 Başkalarının yaptıklarına
gelince,
Ben senin sözlerine uyarak
Şiddet yollarından kaçındım.
Mez.17:
5 Sıkı adımlarla senin yollarını tuttum,
Kaymadı ayaklarım.
Mez.17:
6 Sana yakarıyorum, ey Tanrı,
Çünkü beni yanıtlarsın;
Kulak ver bana,
dinle söylediklerimi!
Mez.17: 7 Göster harika sevgini,
Ey sana sığınanları
saldırganlardan sağ eliyle kurtaran!
Mez.17: 8 Koru beni gözbebeği gibi;
Kanatlarının gölgesine gizle
Mez.17: 9 Kötülerin saldırısından,
Çevremi
saran ölümcül düşmanlarımdan.
Mez.17: 10 Yürekleri yağ bağlamış,
Ağızları
büyük laflar ediyor.
Mez.17: 11 İzimi buldular, üzerime geliyorlar,
Yere vurmak için gözetliyorlar.
Mez.17: 12 Tıpkı parçalamak için sabırsızlanan
bir aslan,
Pusuya yatan genç bir aslan gibi.
Mez.17: 13 Kalk, ya RAB,
kes önlerini, eğ başlarını!
Kılıcınla kurtar canımı kötülerden,
Mez.17:
14 Elinle bu insanlardan, ya RAB,
Yaşam payı bu dünyada olan insanlardan.
Varsın karınları vereceğin cezalara doysun,
Çocukları da yiyip doysun,
Artanı torunlarına kalsın!
Mez.17: 15 Ama ben doğruluk sayesinde yüzünü
göreceğim senin,
Uyanınca suretini görmeye doyacağım.
18. Mezmur
(2Sa.22:1-51)
Müzik
şefi için - RAB'bin kulu Davut'un mezmuru - RAB kendisini bütün düşmanlarının
pençesinden ve Saul'un elinden kurtardığı gün Davut
RAB'be şu ezgiyi okudu:
BÖLÜM 18
Mez.18: 1 Seni seviyorum, gücüm sensin, ya RAB!
Mez.18: 2 RAB benim
kayam, sığınağım, kurtarıcımdır,
Tanrım, kayam, sığınacak yerimdir,
Kalkanım,
güçlü kurtarıcım, korunağımdır!
Mez.18: 3 Övgüye değer RAB'be seslenir,
Kurtulurum düşmanlarımdan.
Mez.18: 4 Ölüm iplerine dolanmıştım,
Yıkım
selleri basmıştı beni,
Mez.18: 5 Ölüler diyarının bağları sarmıştı,
Ölüm tuzakları çıkmıştı karşıma.
Mez.18: 6 Sıkıntı içinde RAB'be yakardım,
Yardıma
çağırdım Tanrım'ı.
Tapınağından sesimi duydu,
Haykırışım kulaklarına ulaştı.
Mez.18:
7 O zaman yeryüzü sarsılıp sallandı,
Titreyip sarsıldı dağların temelleri,
Çünkü RAB öfkelenmişti.
Mez.18: 8 Burnundan duman yükseldi,
Ağzından
kavurucu ateş
Ve korlar fışkırdı.
Mez.18: 9 Kara buluta basarak
Gökleri yarıp indi.
Mez.18: 10 Bir Keruv'a* binip uçtu,
Rüzgar kanatlar
takarak hızla geldi.
Mez.18: 11 Karanlığı örtündü,
Kara bulutları kendine
çardak yaptı.
Mez.18: 12 Varlığının parıltısından,
Bulutlardan dolu
ve korlar savruluyordu.
Mez.18: 13 RAB göklerden gürledi,
Duyurdu sesini
Yüceler Yücesi,
Dolu ve alevli korlarla.
Mez.18: 14 Savurup oklarını
düşmanlarını dağıttı,
Şimşek çaktırarak onları şaşkına çevirdi.
Mez.18:
15 Denizin dibi göründü,
Yeryüzünün temelleri açığa çıktı, ya RAB,
Senin
azarlamandan,
Burnundan çıkan güçlü soluktan.
Mez.18: 16 RAB yukarıdan
elini uzatıp tuttu,
Çıkardı beni derin sulardan.
Mez.18: 17 Beni zorlu
düşmanımdan,
Benden nefret edenlerden kurtardı,
Çünkü onlar benden güçlüydü.
Mez.18:
18 Felaket günümde karşıma dikildiler,
Ama RAB bana destek oldu.
Mez.18:
19 Beni huzura kavuşturdu,
Kurtardı, çünkü benden hoşnut kaldı.
Mez.18:
20 RAB doğruluğumun karşılığını verdi,
Beni temiz ellerime göre ödüllendirdi.
Mez.18:
21 Çünkü RAB'bin yolunda yürüdüm,
Tanrım'dan uzaklaşarak kötülük yapmadım.
Mez.18:
22 O'nun bütün ilkelerini göz önünde tuttum,
Kurallarından ayrılmadım.
Mez.18:
23 O'nun gözünde kusursuzdum,
Suç işlemekten sakındım.
Mez.18: 24 Bu
yüzden RAB beni doğruluğuma
Ve gözünde pak olan ellerime göre ödüllendirdi.
Mez.18:
25 Sadık kuluna sadakat gösterir,
Kusursuz olana kusursuz davranırsın.
Mez.18:
26 Pak olanla pak olur,
Eğriye eğri davranırsın.
Mez.18: 27 Alçakgönüllüleri
kurtarır,
Gururluların başını eğersin.
Mez.18: 28 Işığımın kaynağı sensin,
ya RAB, Tanrım!
Karanlığımı aydınlatırsın.
Mez.18: 29 Desteğinle akıncılara
saldırır,
Seninle surları aşarım, Tanrım.
Mez.18: 30 Tanrı'nın yolu
kusursuzdur,
RAB'bin sözü arıdır.
O kendisine sığınan herkesin kalkanıdır.
Mez.18:
31 Var mı RAB'den başka tanrı?
Tanrımız'dan başka kaya var mı?
Mez.18:
32 Tanrı beni güçle donatır,
Yolumu kusursuz kılar.
Mez.18: 33 Ayaklar
verdi bana, geyiklerinki gibi,
Doruklarda tutar beni.
Mez.18: 34 Bana
savaşmayı öğretti,
Kollarımla tunç* bir yayı gereyim diye.
Mez.18: 35
Bana zafer kalkanını bağışlarsın,
Sağ elin destekler,
Alçakgönüllülüğün
yüceltir beni.
Mez.18: 36 Bastığım yerleri genişletirsin,
Burkulmaz
bileklerim.
Mez.18: 37 Kovalayıp yetiştim düşmanlarıma,
Hepsi yok olmadan
geri dönmedim.
Mez.18: 38 Ezdim onları, kalkamaz oldular,
Ayaklarımın
altına serildiler.
Mez.18: 39 Savaş için beni güçle donattın,
Bana başkaldıranları
önümde yere serdin.
Mez.18: 40 Düşmanlarımı kaçmak zorunda bıraktın,
Benden nefret edenleri yok ettim.
Mez.18: 41 Feryat ettiler, ama kurtaran
çıkmadı;
RAB'bi çağırdılar, ama O yanıt vermedi.
Mez.18: 42 Ezdim onları,
rüzgarın savurduğu toza döndüler,
Sokak çamuru gibi savurup attım.
Mez.18:
43 Halkımın çekişmelerinden beni kurtardın,
Ulusların önderi yaptın,
Tanımadığım
halklar bana kulluk ediyor.
Mez.18: 44 Duyar duymaz sözümü dinlediler,
Yabancılar bana yaltaklandılar.
Mez.18: 45 Yabancıların betleri benizleri
attı,
Titreyerek çıktılar kalelerinden.
Mez.18: 46 RAB yaşıyor! Kayam'a
övgüler olsun!
Yücelsin kurtarıcım Tanrı!
Mez.18: 47 O'dur öcümü alan,
Halkları bana bağımlı kılan.
Mez.18: 48 Düşmanlarımdan kurtarır,
Başkaldıranlardan
üstün kılar beni,
Zorbaların elinden alır.
Mez.18: 49 Bunun için uluslar
arasında sana şükredeceğim, ya RAB,
Adını ilahilerle öveceğim.
Mez.18:
50 RAB kralını büyük zaferlere ulaştırır,
Meshettiği* krala, Davut'a ve soyuna
Sonsuza dek sevgi gösterir.
19. Mezmur
Müzik şefi için - Davut'un mezmuru
BÖLÜM 19
Mez.19: 1 Gökler Tanrı'nın görkemini açıklamakta,
Gökkubbe ellerinin
eserini duyurmakta.
Mez.19: 2 Gün güne söz söyler,
Gece geceye bilgi
verir.
Mez.19: 3 Ne söz geçer orada, ne de konuşma,
Sesleri duyulmaz.
Mez.19:
4 Ama sesleri yeryüzünü dolaşır,
Sözleri dünyanın dört bucağına ulaşır.
Güneş için göklerde çadır kurdu Tanrı.
Mez.19: 5 Gerdekten çıkan güveye
benzer güneş,
Koşuya çıkacak atlet gibi sevinir.
Mez.19: 6 Göğün bir
ucundan çıkar,
Öbür ucuna döner,
Hiçbir şey gizlenmez sıcaklığından.
Mez.19:
7 RAB'bin yasası yetkindir, cana can katar,
RAB'bin buyrukları güvenilirdir,
Saf adama bilgelik verir,
Mez.19: 8 RAB'bin kuralları doğrudur, yüreği sevindirir,
RAB'bin buyrukları arıdır, gözleri aydınlatır.
Mez.19: 9 RAB korkusu paktır,
sonsuza dek kalır,
RAB'bin ilkeleri gerçek, tamamen adildir.
Mez.19:
10 Onlara altından, bol miktarda saf altından çok istek
duyulur, Onlar baldan,
süzme petek balından tatlıdır.
Mez.19: 11 Uyarırlar kulunu,
Onlara uyanların
ödülü büyüktür.
Mez.19: 12 Kim yanlışlarını görebilir?
Bağışla göremediğim
kusurlarımı,
Mez.19: 13 Bilerek işlenen günahlardan koru kulunu,
İzin
verme bana egemen olmalarına!
O zaman büyük isyandan uzak,
Kusursuz olurum.
Mez.19:
14 Ağzımdan çıkan sözler,
Yüreğimdeki düşünceler,
Kabul görsün senin önünde,
Ya RAB, kayam, kurtarıcım benim*fk*!
D Not 19:14 "Kurtarıcım benim":
Kurtarıcı diye çevrilen İbranice
"Goel" sözcüğü "Yakın akraba"
anlamına gelir (bkz. Rut 2:20).
20. Mezmur
Müzik şefi için - Davut'un
mezmuru
BÖLÜM 20
Mez.20: 1 Sıkıntılı gününde RAB seni yanıtlasın,
Yakup'un Tanrısı'nın adı seni korusun!
Mez.20: 2 Yardım göndersin sana kutsal
yerden,
Siyon'dan destek versin.
Mez.20: 3 Bütün tahıl sunularını* anımsasın,
Yakmalık sunularını* kabul etsin! *
Mez.20: 4 Gönlünce versin sana,
Bütün tasarılarını gerçekleştirsin!
Mez.20: 5 O zaman zaferini sevinç çığlıklarıyla
kutlayacağız,
Tanrımız'ın adıyla sancaklarımızı dikeceğiz.
RAB senin bütün
dileklerini yerine getirsin.
Mez.20: 6 Şimdi anladım ki, RAB meshettiği*
kralı kurtarıyor,
Sağ elinin kurtarıcı gücüyle
Kutsal göklerinden ona
yanıt veriyor.
Mez.20: 7 Bazıları savaş arabalarına,
Bazıları atlarına
güvenir,
Bizse Tanrımız RAB'be güveniriz.
Mez.20: 8 Onlar çöküyor, düşüyorlar;
Bizse kalkıyor, dimdik duruyoruz.
Mez.20: 9 Ya RAB, kralı kurtar!
Yanıtla
bizi sana yakardığımız gün!
21. Mezmur
Müzik şefi için - Davut'un mezmuru
BÖLÜM 21
Mez.21: 1 Ya RAB, kral seviniyor gösterdiğin güce.
Sevinçten coşuyor
verdiğin zaferle!
Mez.21: 2 Gönlünün istediğini verdin,
Ağzından çıkan
dileği geri çevirmedin. *
Mez.21: 3 Onu güzel armağanlarla karşıladın,
Başına saf altından taç koydun.
Mez.21: 4 Senden yaşam istedi, verdin ona:
Uzun, sonsuz bir ömür.
Mez.21: 5 Sağladığın zaferle büyük yüceliğe erişti,
Onu görkem ve büyüklükle donattın.
Mez.21: 6 Üzerine sürekli bereket yağdırdın,
Varlığınla onu sevince boğdun.
Mez.21: 7 Çünkü kral RAB'be güvenir,
Yüceler Yücesi'nin sevgisi sayesinde sarsılmaz.
Mez.21: 8 Elin bütün düşmanlarına
erişecek,
Sağ elin senden nefret edenlere uzanacak.
Mez.21: 9 Öfkelendiğin
an, ya RAB,
Kızgın fırına döndüreceksin onları;
Gazapla yutacak,
Ateşle
tüketeceksin.
Mez.21: 10 Yok edeceksin çocuklarını yeryüzünden,
Soylarını
insanlar arasından.
Mez.21: 11 Düzenler kursalar sana,
Aldatmaya çalışsalar,
Yine de başarılı olamazlar.
Mez.21: 12 Çünkü sırtlarını döndüreceksin,
Yayını yüzlerine doğru gerince.
Mez.21: 13 Yüceliğini göster, ya RAB, gücünle!
Ezgiler söyleyip ilahilerle öveceğiz kudretini.
22. Mezmur
Müzik şefi
için - "Tan Geyiği" makamında -
Davut'un mezmuru
BÖLÜM 22
Mez.22:
1 Tanrım, Tanrım, beni neden terk ettin?
Niçin bana yardım etmekten,
Haykırışıma
kulak vermekten uzak duruyorsun?
Mez.22: 2 Ey Tanrım, gündüz sesleniyorum,
yanıt vermiyorsun,
Gece sesleniyorum, yine rahat yok bana.
Mez.22: 3
Oysa sen kutsalsın,
İsrail'in övgüleri üzerine taht kuran sensin.
Mez.22:
4 Sana güvendiler atalarımız,
Sana dayandılar, onları kurtardın.
Mez.22:
5 Sana yakarıp kurtuldular,
Sana güvendiler, aldanmadılar.
Mez.22: 6
Ama ben insan değil, toprak kurduyum,
İnsanlar beni küçümsüyor, halk hor görüyor.
Mez.22:
7 Beni gören herkes alay ediyor,
Sırıtıp baş sallayarak diyorlar ki,
Mez.22:
8 "Sırtını RAB'be dayadı, kurtarsın bakalım onu,
Madem onu seviyor, yardım
etsin!"
Mez.22: 9 Oysa beni ana rahminden çıkaran,
Ana kucağındayken
sana güvenmeyi öğreten sensin.
Mez.22: 10 Doğuşumdan beri sana teslim edildim,
Ana rahminden beri Tanrım sensin.
Mez.22: 11 Benden uzak durma! Çünkü sıkıntı
yanıbaşımda,
Yardım edecek kimse yok.
Mez.22: 12 Boğalar kuşatıyor beni,
Azgın Başan boğaları sarıyor çevremi.
Mez.22: 13 Kükreyerek avını parçalayan
aslanlar gibi
Ağızlarını açıyorlar bana.
Mez.22: 14 Su gibi dökülüyorum,
Bütün kemiklerim oynaklarından çıkıyor;
Yüreğim balmumu gibi içimde eriyor.
Mez.22:
15 Gücüm çömlek parçası gibi kurudu,
Dilim damağıma yapışıyor;
Beni ölüm
toprağına yatırdın.
Mez.22: 16 Köpekler kuşatıyor beni,
Kötüler sürüsü
çevremi sarıyor,
Ellerimi, ayaklarımı deliyorlar.
Mez.22: 17 Bütün kemiklerimi
sayar oldum,
Gözlerini dikmiş, bana bakıyorlar.
Mez.22: 18 Giysilerimi
aralarında paylaşıyor,
Elbisem için kura çekiyorlar.
Mez.22: 19 Ama
sen, ya RAB, uzak durma;
Ey gücüm benim, yardımıma koş!
Mez.22: 20 Canımı
kılıçtan,
Biricik hayatımı köpeğin pençesinden kurtar!
Mez.22: 21 Kurtar
beni aslanın ağzından,
Yaban öküzlerinin boynuzundan.
Yanıt ver bana!
Mez.22:
22 Adını kardeşlerime duyurayım,
Topluluğun ortasında sana övgüler sunayım:
Mez.22:
23 Ey sizler, RAB'den korkanlar, O'na övgüler sunun!
Ey Yakup soyu, O'nu yüceltin!
Ey İsrail soyu, O'na saygı gösterin!
Mez.22: 24 Çünkü O mazlumun çektiği
sıkıntıyı hafife almadı,
Ondan tiksinmedi, yüz çevirmedi;
Kendisini yardıma
çağırdığında ona kulak verdi.
Mez.22: 25 Övgü konum sen olacaksın büyük
toplulukta,
Senden korkanların önünde yerine getireceğim adaklarımı.
Mez.22:
26 Yoksullar yiyip doyacak,
RAB'be yönelenler O'na övgü sunacak.
Sonsuza
dek ömrünüz tükenmesin!
Mez.22: 27 Yeryüzünün dört bucağı anımsayıp RAB'be
dönecek,
Ulusların bütün soyları O'nun önünde yere kapanacak.
Mez.22:
28 Çünkü egemenlik RAB'bindir,
Ulusları O yönetir.
Mez.22: 29 Yeryüzündeki
bütün zenginler doyacak
Ve O'nun önünde yere kapanacak,
Toprağa gidenler,
Ölümlerine engel olamayanlar,
Eğilecekler O'nun önünde.
Mez.22: 30 Gelecek
kuşaklar O'na kulluk edecek,
Rab yeni kuşaklara anlatılacak.
Mez.22:
31 O'nun kurtarışını,
"Rab yaptı bunları" diyerek,
Henüz doğmamış
bir halka duyuracaklar.
23. Mezmur
Davut'un mezmuru
BÖLÜM 23
Mez.23:
1 RAB çobanımdır,
Eksiğim olmaz.
Mez.23: 2 Beni yemyeşil çayırlarda
yatırır,
Sakin suların kıyısına götürür.
Mez.23: 3 İçimi tazeler,
Adı uğruna bana doğru yollarda öncülük eder.
Mez.23: 4 Karanlık ölüm vadisinden
geçsem bile,
Kötülükten korkmam.
Çünkü sen benimlesin.
Çomağın, değneğin
güven verir bana.
Mez.23: 5 Düşmanlarımın önünde bana sofra kurarsın,
Başıma yağ sürersin,
Kâsem taşıyor.
Mez.23: 6 Ömrüm boyunca yalnız iyilik
ve sevgi izleyecek beni,
Hep RAB'bin evinde oturacağım.
24. Mezmur
Davut'un
mezmuru
BÖLÜM 24
Mez.24: 1 RAB'bindir yeryüzü ve içindeki her şey,
Dünya ve üzerinde yaşayanlar;
Mez.24: 2 Çünkü O'dur denizler üzerinde onu
kuran,
Sular üzerinde durduran.
Mez.24: 3 RAB'bin dağına kim çıkabilir,
Kutsal yerinde kim durabilir?
Mez.24: 4 Elleri pak, yüreği temiz olan,
Gönlünü putlara kaptırmayan,
Yalan yere ant içmeyen.
Mez.24: 5 RAB kutsar
böylesini,
Kurtarıcısı Tanrı aklar.
Mez.24: 6 O'na yönelenler,
Yakup'un
Tanrısı'nın yüzünü arayanlar
İşte böyledir. *
Mez.24: 7 Kaldırın başınızı,
ey kapılar!
Açılın, ey eski kapılar!
Yüce Kral girsin içeri!
Mez.24:
8 Kimdir bu Yüce Kral?
O RAB'dir, güçlü ve yiğit,
Savaşta yiğit olan RAB.
Mez.24:
9 Kaldırın başınızı, ey kapılar!
Açılın, ey eski kapılar!
Yüce Kral girsin
içeri!
Mez.24: 10 Kimdir bu Yüce Kral?
Her Şeye Egemen
RAB'dir bu
Yüce Kral!
25. Mezmur
Davut'un mezmuru
BÖLÜM 25
Mez.25: 1 Ya RAB, bütün varlığımla sana yaklaşıyorum,
Mez.25: 2 Ey Tanrım, sana
güveniyorum, utandırma beni,
Düşmanlarım zafer kahkahası atmasın!
Mez.25:
3 Sana umut bağlayan hiç kimse utanca düşmez;
Nedensiz hainlik edenler utanır.
Mez.25:
4 Ya RAB, yollarını bana öğret,
Yönlerini bildir.
Mez.25: 5 Bana gerçek
yolunda öncülük et, eğit beni;
Çünkü beni kurtaran Tanrı sensin.
Bütün
gün umudum sende.
Mez.25: 6 Ya RAB, sevecenliğini ve sevgini anımsa;
Çünkü onlar öncesizlikten beri aynıdır.
Mez.25: 7 Gençlik günahlarımı, isyanlarımı
anımsama,
Sevgine göre anımsa beni,
Çünkü sen iyisin, ya RAB.
Mez.25:
8 RAB iyi ve doğrudur,
Onun için günahkârlara yol gösterir.
Mez.25:
9 Alçakgönüllülere adalet yolunda öncülük eder,
Kendi yolunu öğretir onlara.
Mez.25:
10 RAB'bin bütün yolları sevgi ve sadakate dayanır
Antlaşmasındaki buyruklara
uyanlar için.
Mez.25: 11 Ya RAB, adın uğruna
Suçumu bağışla, çünkü suçum
büyük.
Mez.25: 12 Kim RAB'den korkarsa,
RAB ona seçeceği yolu gösterir.
Mez.25:
13 Gönenç içinde yaşayacak o insan,
Soyu ülkeyi sahiplenecek.
Mez.25:
14 RAB kendisinden korkanlarla paylaşır sırrını,
Onlara açıklar antlaşmasını.
Mez.25:
15 Gözlerim hep RAB'dedir,
Çünkü ayaklarımı ağdan O çıkarır.
Mez.25:
16 Halime bak, lütfet bana;
Çünkü garip ve mazlumum.
Mez.25: 17 Yüreğimdeki
sıkıntılar artıyor,
Kurtar beni dertlerimden!
Mez.25: 18 Üzüntüme, acılarıma
bak,
Bütün günahlarımı bağışla!
Mez.25: 19 Düşmanlarıma bak, ne kadar
çoğaldılar,
Nasıl da benden nefret ediyorlar!
Mez.25: 20 Canımı koru,
kurtar beni!
Hayal kırıklığına uğratma, çünkü sana sığınıyorum!
Mez.25:
21 Dürüstlük, doğruluk korusun beni,
Çünkü umudum sendedir.
Mez.25:
22 Ey Tanrı, kurtar İsrail'i
Bütün sıkıntılarından!
26. Mezmur
Davut'un
mezmuru
BÖLÜM 26
Mez.26: 1 Beni haklı çıkar, ya RAB,
Çünkü dürüst
bir yaşam sürdüm;
Sarsılmadan RAB'be güvendim.
Mez.26: 2 Dene beni,
ya RAB, sına;
Duygularımı, düşüncelerimi yokla.
Mez.26: 3 Çünkü sevgini
hep göz önünde tutuyor,
Senin gerçeğini yaşıyorum ben.
Mez.26: 4 Yalancılarla
oturmam,
İkiyüzlülerin suyuna gitmem.
Mez.26: 5 Kötülük yapanlar topluluğundan
nefret ederim,
Fesatçıların arasına girmem.
Mez.26: 6 Suçsuzluğumu göstermek
için ellerimi yıkar,
Sunağının çevresinde dönerim, ya RAB,
Mez.26: 7
Yüksek sesle şükranımı duyurmak
Ve bütün harikalarını anlatmak için.
Mez.26:
8 Severim, ya RAB, yaşadığın evi,
Görkeminin bulunduğu yeri.
Mez.26:
9 Günahkârların,
Eli kanlı adamların yanısıra canımı alma.
Mez.26: 10
Onların elleri kötülük aletidir,
Sağ elleri rüşvet doludur.
Mez.26:
11 Ama ben dürüst yaşarım,
Kurtar beni, lütfet bana!
Mez.26: 12 Ayağım
emin yerde duruyor.
Topluluk içinde sana övgüler sunacağım, ya RAB.
27.
Mezmur
Davut'un mezmuru
BÖLÜM 27
Mez.27: 1 RAB benim ışığım, kurtuluşumdur,
Kimseden korkmam.
RAB yaşamımın kalesidir,
Kimseden yılmam.
Mez.27:
2 Hasımlarım, düşmanlarım olan kötüler,
Beni yutmak için üzerime gelirken
Tökezleyip düşerler.
Mez.27: 3 Karşımda bir ordu konaklasa,
Kılım kıpırdamaz,
Bana karşı savaş açılsa,
Yine güvenimi yitirmem.
Mez.27: 4 RAB'den tek
dileğim, tek isteğim şu:
RAB'bin güzelliğini seyretmek,
Tapınağında O'na
hayran olmak için
Ömrümün bütün günlerini O'nun evinde geçirmek.
Mez.27:
5 Çünkü O kötü günde beni çardağında gizleyecek,
Çadırının emin yerinde saklayacak,
Yüksek bir kaya üzerine çıkaracak beni.
Mez.27: 6 O zaman çevremi saran
düşmanlarıma karşı
Başım yukarı kalkacak,
Sevinçle haykırarak kurbanlar
sunacağım O'nun çadırında,
O'nu ezgilerle, ilahilerle öveceğim.
Mez.27:
7 Sana yakarıyorum, ya RAB, kulak ver sesime,
Lütfet, yanıtla beni!
Mez.27:
8 Ya RAB, içimden bir ses duydum:
"Yüzümü ara!" dedin,
İşte
yüzünü arıyorum.
Mez.27: 9 Yüzünü benden gizleme,
Kulunu öfkeyle geri
çevirme!
Bana hep yardımcı oldun;
Bırakma, terk etme beni,
Ey beni
kurtaran Tanrı!
Mez.27: 10 Annemle babam beni terk etseler bile,
RAB
beni kabul eder.
Mez.27: 11 Ya RAB, yolunu öğret bana,
Düşmanlarıma
karşı
Düz yolda bana öncülük et.
Mez.27: 12 Beni hasımlarımın keyfine
bırakma,
Çünkü yalancı tanıklar dikiliyor karşıma,
Ağızları şiddet saçıyor.
Mez.27:
13 Yaşam diyarında
RAB'bin iyiliğini göreceğimden kuşkum yok.
Mez.27:
14 Umudunu RAB'be bağla,
Güçlü ve yürekli ol;
Umudunu RAB'be bağla!
28.
Mezmur
Davut'un mezmuru
BÖLÜM 28
Mez.28: 1 Ya RAB, sana yakarıyorum,
Kayam benim, kulak tıkama sesime;
Çünkü sen sessiz kalırsan,
Ölüm çukuruna
inen ölülere dönerim ben.
Mez.28: 2 Seni yardıma çağırdığımda,
Ellerimi
kutsal konutuna doğru açtığımda,
Kulak ver yalvarışlarıma.
Mez.28: 3
Beni kötülerle, haksızlık yapanlarla
Aynı kefeye koyup cezalandırma.
Onlar
komşularıyla dostça konuşur,
Ama yüreklerinde kötülük beslerler.
Mez.28:
4 Eylemlerine, yaptıkları kötülüklere göre onları yanıtla;
Yaptıklarının,
hak ettiklerinin karşılığını ver.
Mez.28: 5 Onlar RAB'bin yaptıklarına,
Ellerinin eserine önem vermezler;
Bu yüzden RAB onları yıkacak,
Bir daha
ayağa kaldırmayacak.
Mez.28: 6 RAB'be övgüler olsun!
Çünkü yalvarışımı
duydu.
Mez.28: 7 RAB benim gücüm, kalkanımdır,
O'na yürekten güveniyor
ve yardım görüyorum.
Yüreğim coşuyor,
Ezgilerimle O'na şükrediyorum.
Mez.28:
8 RAB halkının gücüdür,
Meshettiği* kralın zafer kalesidir.
Mez.28:
9 Halkını kurtar, kendi halkını kutsa;
Çobanlık et onlara, sürekli destek
ol!
29. Mezmur
Davut'un mezmuru
BÖLÜM 29
Mez.29: 1 Ey ilahi
varlıklar, RAB'bi övün,
RAB'bin gücünü, yüceliğini övün,
Mez.29: 2 RAB'bin
görkemini adına yaraşır biçimde övün,
Kutsal giysiler içinde RAB'be tapının!
Mez.29:
3 RAB'bin sesi sulara hükmediyor,
Yüce Tanrı gürlüyor,
RAB engin sulara
hükmediyor.
Mez.29: 4 RAB'bin sesi güçlüdür,
RAB'bin sesi görkemlidir.
Mez.29:
5 RAB'bin sesi sedir ağaçlarını kırar,
Lübnan sedirlerini parçalar.
Mez.29:
6 Lübnan'ı buzağı gibi,
Siryon Dağı'nı yabanıl öküz yavrusu gibi sıçratır.
Mez.29: 7 RAB'bin sesi şimşek gibi çakar,
Mez.29: 8 RAB'bin sesi çölü titretir,
RAB Kadeş Çölü'nü sarsar.
Mez.29: 9 RAB'bin sesi geyikleri doğurtur*fl*,
Ormanları çıplak bırakır.
O'nun tapınağında herkes "Yücesin!" diye
haykırır.
D Not 29:9 "Geyikleri doğurtur" ya da "Yabanıl fıstık
ağaçlarını eğer".
Mez.29: 10 RAB tufan üstünde taht kurdu,
O sonsuza
dek kral kalacak.
Mez.29: 11 RAB halkına güç verir,
Halkını esenlikle
kutsar!
30. Mezmur
Tapınak adanırken söylenen bir ilahi -
Davut'un
mezmuru
BÖLÜM 30
Mez.30: 1 Seni yüceltmek istiyorum, ya RAB,
Çünkü
beni kurtardın,
Düşmanlarımı bana güldürmedin.
Mez.30: 2 Ya RAB Tanrım,
Sana yakardım, bana şifa verdin.
Mez.30: 3 Ya RAB, beni ölüler diyarından
çıkardın,
Yaşam verdin bana, ölüm çukuruna düşürmedin.
Mez.30: 4 Ey
RAB'bin sadık kulları, O'nu ilahilerle övün,
Kutsallığını anarak O'na şükredin.
Mez.30:
5 Çünkü öfkesi bir an sürer,
Lütfu ise bir ömür;
Gözyaşlarınız belki bir
gece akar,
Ama sabahla sevinç doğar.
Mez.30: 6 Huzur duyunca dedim ki,
"Asla sarsılmayacağım!"
Mez.30: 7 Ya RAB, lütfunla beni güçlü
bir dağ gibi
Sarsılmaz kıldın;
Ama sen yüzünü gizleyince,
Dehşete
düştüm.
Mez.30: 8 Ya RAB, sana sesleniyorum,
Rab'be yalvarıyorum:
Mez.30:
9 "Ne yararı olur senin için dökülen kanımın,
Ölüm çukuruna inersem?
Toprak sana övgüler sunar mı,
Senin sadakatini ilan eder mi?
Mez.30:
10 Dinle, ya RAB, acı bana;
Yardımcım ol, ya RAB!"
Mez.30: 11 Yasımı
şenliğe döndürdün,
Çulumu çıkarıp beni sevinçle kuşattın.
Mez.30: 12
Öyle ki, gönlüm seni ilahilerle övsün, susmasın!
Ya RAB Tanrım, sana sürekli
şükredeceğim.
31. Mezmur
(Mez.71:1-3)
Müzik şefi için - Davut'un mezmuru
BÖLÜM 31
Mez.31: 1 Ya RAB, sana sığınıyorum.
Utandırma beni hiçbir zaman!
Adaletinle kurtar beni!
Mez.31: 2 Kulak ver bana,
Çabuk yetiş, kurtar
beni;
Bir kaya ol bana sığınmam için,
Güçlü bir kale ol kurtulmam için!
Mez.31:
3 Madem kayam ve kalem sensin,
Öncülük et, yol göster bana
Kendi adın
uğruna.
Mez.31: 4 Bana kurdukları tuzaktan uzak tut beni,
Çünkü sığınağım
sensin.
Mez.31: 5 Ruhumu ellerine bırakıyorum,
Ya RAB, sadık Tanrı,
kurtar beni.
Mez.31: 6 Değersiz putlara bel bağlayanlardan tiksinirim,
RAB'be güvenirim ben.
Mez.31: 7 Sadakatinden ötürü sevinip coşacağım,
Çünkü düşkün halimi görüyor,
Çektiğim sıkıntıları biliyorsun,
Mez.31:
8 Beni düşman eline düşürmedin,
Bastığım yerleri genişlettin.
Mez.31:
9 Acı bana, ya RAB, sıkıntıdayım,
Üzüntü gözümü, canımı, içimi kemiriyor.
Mez.31:
10 Ömrüm acıyla,
Yıllarım iniltiyle tükeniyor,
Suçumdan ötürü gücüm zayıflıyor,
Kemiklerim eriyor.
Mez.31: 11 Düşmanlarım yüzünden rezil oldum,
Özellikle
komşularıma.
Tanıdıklarıma dehşet salar oldum;
Beni sokakta görenler benden
kaçar oldu.
Mez.31: 12 Gönülden çıkmış bir ölü gibi unutuldum,
Kırılmış
bir çömleğe döndüm.
Mez.31: 13 Birçoğunun fısıldaştığını duyuyorum,
Her yer dehşet içinde,
Bana karşı anlaştılar,
Canımı almak için düzen
kurdular.
Mez.31: 14 Ama ben sana güveniyorum, ya RAB,
"Tanrım
sensin!" diyorum.
Mez.31: 15 Hayatım senin elinde,
Kurtar beni
düşmanlarımın pençesinden,
Ardıma düşenlerden.
Mez.31: 16 Yüzün kulunu
aydınlatsın,
Sevgi göster, kurtar beni!
Mez.31: 17 Utandırma beni, ya
RAB, sana sesleniyorum;
Kötüler utansın, ölüler diyarında sesleri kesilsin.
Mez.31:
18 Sussun o yalancı dudaklar;
Doğru insana karşı
Gururla, tepeden bakarak,
Küçümseyerek konuşan dudaklar.
Mez.31: 19 İyiliğin ne büyüktür, ya RAB,
Onu senden korkanlar için saklarsın,
Herkesin gözü önünde,
Sana sığınanlara
iyi davranırsın.
Mez.31: 20 İnsanların düzenlerine karşı,
Koruyucu huzurunla
üzerlerine kanat gerersin;
Saldırgan dillere karşı
Onları çardağında gizlersin.
Mez.31:
21 RAB'be övgüler olsun,
Kuşatılmış bir kentte
Sevgisini bana harika biçimde
gösterdi.
Mez.31: 22 Telaş içinde demiştim ki,
"Huzurundan atıldım!"
Ama yardıma çağırınca seni,
Yalvarışımı işittin.
Mez.31: 23 RAB'bi sevin,
ey O'nun sadık kulları!
RAB kendisine bağlı olanları korur,
Büyüklenenlerin
ise tümüyle hakkından gelir.
Mez.31: 24 Ey RAB'be umut bağlayanlar,
Güçlü ve yürekli olun!
32. Mezmur
Davut'un mezmuru - Maskil*fm*
BÖLÜM 32
Mez.32: 1 Ne mutlu isyanı bağışlanan,
Günahı örtülen insana!
D
Not "Maskil": Anlamı tam olarak bilinmeyen bir müzik veya
edebiyat
terimi. "Didaktik şiir" anlamına gelebilir.
Mez.32: 2 Suçu RAB
tarafından sayılmayan,
Ruhunda hile bulunmayan insana ne mutlu!
Mez.32:
3 Sustuğum sürece
Kemiklerim eridi,
Gün boyu inlemekten.
Mez.32:
4 Çünkü gece gündüz
Elin üzerimde ağırlaştı.
Dermanım tükendi yaz sıcağında
gibi. *
Mez.32: 5 Günahımı açıkladım sana,
Suçumu gizlemedim.
"RAB'be
isyanımı itiraf edeceğim" deyince,
Günahımı, suçumu bağışladın.
Mez.32:
6 Bu nedenle her sadık kulun
Ulaşılır olduğun zaman sana dua etsin.
Engin
sular taşsa bile ona erişemez.
Mez.32: 7 Sığınağım sensin,
Beni sıkıntıdan
korur,
Çevremi kurtuluş ilahileriyle kuşatırsın.
Mez.32: 8 Eğiteceğim
seni, gideceğin yolu göstereceğim,
Öğüt vereceğim sana,
Gözüm sendedir.
Mez.32:
9 At ya da katır gibi anlayışsız olmayın;
Onları idare etmek için gem ve dizgin
gerekir,
Yoksa sana yaklaşmazlar.
Mez.32: 10 Kötülerin acısı çoktur,
Ama RAB'be güvenenleri O'nun sevgisi kuşatır.
Mez.32: 11 Ey doğru insanlar,
sevinç kaynağınız RAB olsun, coşun;
Ey yüreği temiz olanlar,
Hepiniz sevinç
çığlıkları atın!
33. Mezmur
BÖLÜM 33
Mez.33: 1 Ey doğru insanlar,
RAB'be sevinçle haykırın!
Dürüstlere O'nu övmek yaraşır.
Mez.33: 2 Lir
çalarak RAB'be şükredin,
On telli çenk eşliğinde O'nu ilahilerle övün.
Mez.33:
3 O'na yeni bir ezgi söyleyin,
Sevinç çığlıklarıyla sazınızı konuşturun.
Mez.33:
4 Çünkü RAB'bin sözü doğrudur,
Her işi sadakatle yapar.
Mez.33: 5 Doğruluğu,
adaleti sever,
RAB'bin sevgisi yeryüzünü doldurur.
Mez.33: 6 Gökler
RAB'bin sözüyle,
Gök cisimleri ağzından çıkan solukla yaratıldı.
Mez.33:
7 Deniz sularını bir araya toplar,
Engin suları ambarlara depolar.
Mez.33:
8 Bütün yeryüzü RAB'den korksun,
Dünyada yaşayan herkes O'na saygı duysun.
Mez.33:
9 Çünkü O söyleyince, her şey var oldu;
O buyurunca, her şey belirdi.
Mez.33:
10 RAB ulusların planlarını bozar,
Halkların tasarılarını boşa çıkarır.
Mez.33:
11 Ama RAB'bin planları sonsuza dek sürer,
Yüreğindeki tasarılar kuşaklar
boyunca değişmez.
Mez.33: 12 Ne mutlu Tanrısı RAB olan ulusa,
Kendisi
için seçtiği halka!
Mez.33: 13 RAB göklerden bakar,
Bütün insanları
görür.
Mez.33: 14 Oturduğu yerden,
Yeryüzünde yaşayan herkesi gözler.
Mez.33:
15 Herkesin yüreğini yaratan,
Yaptıkları her şeyi tartan O'dur.
Mez.33:
16 Ne büyük ordularıyla zafer kazanan kral var,
Ne de büyük gücüyle kurtulan
yiğit.
Mez.33: 17 Zafer için at boş bir umuttur,
Büyük gücüne karşın
kimseyi kurtaramaz.
Mez.33: 18 Ama RAB'bin gözü kendisinden korkanların,
Sevgisine umut bağlayanların üzerindedir;
Mez.33: 19 Böylece onları ölümden
kurtarır,
Kıtlıkta yaşamalarını sağlar.
Mez.33: 20 Umudumuz RAB'dedir,
Yardımcımız, kalkanımız O'dur.
Mez.33: 21 O'nda sevinç bulur yüreğimiz,
Çünkü O'nun kutsal adına güveniriz.
Mez.33: 22 Madem umudumuz sende,
Sevgin üzerimizde olsun, ya RAB!
34. Mezmur
Davut'un mezmuru
Avimelek'in
önünde kendini deli gösterip kovulduğu, gittiği zaman
BÖLÜM 34
Mez.34:
1 Her zaman RAB'be övgüler sunacağım,
Övgüsü dilimden düşmeyecek.
Mez.34:
2 RAB'le övünürüm,
Mazlumlar işitip sevinsin!
Mez.34: 3 Benimle birlikte
RAB'bin büyüklüğünü duyurun,
Adını birlikte yüceltelim.
Mez.34: 4 RAB'be
yöneldim, yanıt verdi bana,
Bütün korkularımdan kurtardı beni.
Mez.34:
5 O'na bakanların yüzü ışıl ışıl parlar,
Yüzleri utançtan kızarmaz.
Mez.34:
6 Bu mazlum yakardı, RAB duydu,
Bütün sıkıntılarından kurtardı onu.
Mez.34:
7 RAB'bin meleği O'ndan korkanların çevresine ordugah kurar,
Kurtarır onları.
Mez.34:
8 Tadın da görün, RAB ne iyidir,
Ne mutlu O'na sığınan adama!
Mez.34:
9 RAB'den korkun, ey O'nun kutsalları,
Çünkü O'ndan korkanın eksiği olmaz.
Mez.34:
10 Genç aslanlar bile aç ve muhtaç olur;
Ama RAB'be yönelenlerden hiçbir iyilik
esirgenmez.
Mez.34: 11 Gelin, ey çocuklar, dinleyin beni:
Size RAB korkusunu
öğreteyim.
Mez.34: 12 Kim yaşamdan zevk almak,
İyi günler görmek istiyorsa,
Mez.34:
13 Dilini kötülükten,
Dudaklarını yalandan uzak tutsun.
Mez.34: 14 Kötülükten
sakının, iyilik yapın;
Esenliği amaçlayın, ardınca gidin.
Mez.34: 15
RAB'bin gözleri doğru kişilerin üzerindedir,
Kulakları onların yakarışına
açıktır.
Mez.34: 16 RAB kötülük yapanlara karşıdır,
Onların anısını
yeryüzünden siler.
Mez.34: 17 Doğrular yakarır, RAB duyar;
Bütün sıkıntılarından
kurtarır onları.
Mez.34: 18 RAB gönlü kırıklara yakındır,
Ruhu ezginleri
kurtarır.
Mez.34: 19 Doğrunun dertleri çoktur,
Ama RAB hepsinden kurtarır
onu.
Mez.34: 20 Bütün kemiklerini korur,
Hiçbiri kırılmaz.
Mez.34:
21 Kötü insanın sonu kötülükle biter,
Cezasını bulur doğrulardan nefret edenler.
Mez.34:
22 RAB kullarını kurtarır,
O'na sığınanların hiçbiri ceza görmez.
35.
Mezmur
Davut'un mezmuru
BÖLÜM 35
:
Mez.35: 1 Ya RAB, benimle uğraşanlarla
sen uğraş,
Benimle savaşanlarla sen savaş!
Mez.35: 2 Al küçük kalkanla
büyük kalkanı,
Yardımıma koş!
Mez.35: 3 Kaldır mızrağını, kargını beni
kovalayanlara,
"Seni ben kurtarırım" de bana!
Mez.35: 4 Canıma
kastedenler utanıp rezil olsun!
Utançla geri çekilsin bana kötülük düşünenler!
Mez.35:
5 Rüzgarın sürüklediği saman çöpüne dönsünler,
RAB'bin meleği artlarına düşsün!
Mez.35:
6 Karanlık ve kaygan olsun yolları,
RAB'bin meleği kovalasın onları!
Mez.35:
7 Madem neden yokken bana gizli ağlar kurdular,
Nedensiz çukur kazdılar,
Mez.35:
8 Başlarına habersiz felaket gelsin,
Gizledikleri ağa kendileri tutulsun,
Felakete uğrasınlar.
Mez.35: 9 O zaman RAB'de sevinç bulacağım,
Beni
kurtardığı için coşacağım.
Mez.35: 10 Bütün varlığımla şöyle diyeceğim:
"Senin gibisi var mı, ya RAB,
Mazlumu zorbanın elinden,
Mazlumu ve
yoksulu soyguncudan kurtaran?"
Mez.35: 11 Kötü niyetli tanıklar türüyor,
Bilmediğim konuları soruyorlar.
Mez.35: 12 İyiliğime karşı kötülük ediyor,
Yalnızlığa itiyorlar beni.
Mez.35: 13-14 Oysa onlar hastalanınca ben çula
sarınır,
Oruç* tutup alçakgönüllü olurdum.
Duam yanıtsız kalınca,
Bir dost, bir kardeş yitirmiş gibi dolaşırdım.
Kederden belim bükülürdü,
Annesi için yas tutan biri gibi.
Mez.35: 15 Ama ben sendeleyince toplanıp
sevindiler,
Toplandı bana karşı tanımadığım alçaklar,
Durmadan didiklediler
beni.
Mez.35: 16 Tanrıtanımaz, alaycı soytarılar gibi,
Diş gıcırdattılar
bana.
Mez.35: 17 Ne zamana dek seyirci kalacaksın, ya Rab?
Kurtar canımı
bunların saldırısından,
Hayatımı bu genç aslanlardan!
Mez.35: 18 Büyük
toplantıda sana şükürler sunacağım,
Kalabalığın ortasında sana övgüler dizeceğim.
Mez.35:
19 Sevinmesin boş yere bana düşman olanlar,
Göz kırpmasınlar birbirlerine
Nedensiz benden nefret edenler.
Mez.35: 20 Çünkü barış sözünü etmez onlar,
Kurnazca düzen kurarlar ülkenin sakin insanlarına.
Mez.35: 21 Beni suçlamak
için ağızlarını ardına kadar açtılar:
"Oh! Oh!" diyorlar, "İşte
kendi gözümüzle gördük yaptıklarını!"
Mez.35: 22 Olup biteni sen de
gördün, ya RAB, sessiz kalma,
Ya Rab, benden uzak durma!
Mez.35: 23
Uyan, kalk savun beni,
Uğraş hakkım için, ey Tanrım ve Rab'bim!
Mez.35:
24 Adaletin uyarınca haklı çıkar beni, ya RAB, Tanrım benim!
Gülmesinler halime!
Mez.35:
25 Demesinler içlerinden:
"Oh! İşte buydu dileğimiz!",
Konuşmasınlar
ardımdan:
"Yedik başını!" diye.
Mez.35: 26 Utansın kötü halime
sevinenler,
Kızarsın yüzleri hepsinin;
Gururla karşıma dikilenler
Utanca, rezalete bürünsün.
Mez.35: 27 Benim haklı çıkmamı isteyenler,
Sevinç çığlıkları atıp coşsunlar;
Şöyle desinler sürekli:
"Kulunun
esenliğinden hoşlanan RAB yücelsin!"
Mez.35: 28 O zaman gün boyu adaletin,
Övgülerin dilimden düşmeyecek.
36. Mezmur
Müzik şefi için - RAB'bin kulu
Davut'un mezmuru
BÖLÜM 36
Mez.36: 1 Günah fısıldar kötü insana,
Yüreğinin dibinden:
Tanrı korkusu yoktur onda.
Mez.36: 2 Kendini öyle
beğenmiş ki,
Suçunu görmez, ondan tiksinmez.
Mez.36: 3 Ağzından kötülük
ve yalan akar,
Akıllanmaktan, iyilik yapmaktan vazgeçmiş.
Mez.36: 4
Yatağında bile fesat düşünür,
Olumsuz yolda direnir, reddetmez kötülüğü.
Mez.36:
5 Ya RAB, sevgin göklere,
Sadakatin gökyüzüne erişir.
Mez.36: 6 Doğruluğun
ulu dağlara benzer,
Adaletin uçsuz bucaksız enginlere.
İnsanı da, hayvanı
da koruyan sensin, ya RAB.
Mez.36: 7 Sevgin ne değerli, ey Tanrı!
Kanatlarının
gölgesine sığınır insanoğlu.
Mez.36: 8 Evindeki bolluğa doyarlar,
Zevklerinin
ırmağından içirirsin onlara.
Mez.36: 9 Çünkü yaşam kaynağı sensin,
Senin
ışığınla aydınlanırız.
Mez.36: 10 Sürekli göster
Seni tanıyanlara sevgini,
Yüreği temiz olanlara doğruluğunu.
Mez.36: 11 Gururlunun ayağı bana varmasın,
Kötülerin eli beni kovmasın.
Mez.36: 12 Kötülük yapanlar oracıkta düştüler,
Yıkıldılar, kalkamazlar artık.
37. Mezmur
Davut'un mezmuru
BÖLÜM 37
Mez.37: 1 Kötülük edenlere kızıp üzülme,
Suç işleyenlere özenme!
Mez.37:
2 Çünkü onlar ot gibi hemen solacak,
Yeşil bitki gibi kuruyup gidecek.
Mez.37:
3 Sen RAB'be güven, iyilik yap,
Ülkede otur, sadakatle çalış.
Mez.37:
4 RAB'den zevk al,
O senin içindeki istekleri yerine getirecektir.
Mez.37:
5 Her şeyi RAB'be bırak,
O'na güven, O gerekeni yapar.
Mez.37: 6 O senin
doğruluğunu ışık gibi,
Hakkını öğle güneşi gibi
Aydınlığa çıkarır.
Mez.37:
7 RAB'bin önünde sakin dur, sabırla bekle;
Kızıp üzülme işi yolunda olanlara,
Kötü amaçlarına kavuşanlara.
Mez.37: 8 Kızmaktan kaçın, bırak öfkeyi,
Üzülme, yalnız kötülüğe sürükler bu seni.
Mez.37: 9 Çünkü kötülerin kökü
kazınacak,
Ama RAB'be umut bağlayanlar ülkeyi miras alacak.
Mez.37:
10 Yakında kötünün sonu gelecek,
Yerini arasan da bulunmayacak.
Mez.37:
11 Ama alçakgönüllüler ülkeyi miras alacak,
Derin bir huzurun zevkini tadacak.
Mez.37:
12 Kötü insan doğru insana düzen kurar,
Diş gıcırdatır.
Mez.37: 13 Ama
Rab kötüye güler,
Çünkü bilir onun sonunun geldiğini.
Mez.37: 14 Kılıç
çekti kötüler, yaylarını gerdi,
Mazlumu, yoksulu yıkmak,
Doğru yolda olanları
öldürmek için.
Mez.37: 15 Ama kılıçları kendi yüreklerine saplanacak,
Yayları kırılacak.
Mez.37: 16 Doğrunun azıcık varlığı,
Pek çok kötünün
servetinden iyidir.
Mez.37: 17 Çünkü kötülerin gücü kırılacak,
Ama doğrulara
RAB destek olacak.
Mez.37: 18 RAB yetkinlerin her gününü gözetir,
Onların
mirası sonsuza dek sürecek.
Mez.37: 19 Kötü günde utanmayacaklar,
Kıtlıkta
karınları doyacak.
Mez.37: 20 Ama kötüler yıkıma uğrayacak;
RAB'bin
düşmanları kır çiçekleri gibi kuruyup gidecek,
Duman gibi dağılıp yok olacak.
Mez.37:
21 Kötüler ödünç alır, geri vermez;
Doğrularsa cömertçe verir.
Mez.37:
22 RAB'bin kutsadığı insanlar ülkeyi miras alacak,
Lanetlediği insanların
kökü kazınacak.
Mez.37: 23 RAB insana sağlam adım attırır,
İnsanın yolundan
hoşnut olursa.
Mez.37: 24 Düşse bile yıkılmaz insan,
Çünkü elinden tutan
RAB'dir.
Mez.37: 25 Gençtim, ömrüm tükendi,
Ama hiç görmedim doğru insanın
terk edildiğini,
Soyunun ekmek dilendiğini.
Mez.37: 26 O hep cömertçe
ödünç verir,
Soyu kutsanır.
Mez.37: 27 Kötülükten kaç, iyilik yap;
Sonsuz yaşama kavuşursun.
Mez.37: 28 Çünkü RAB doğruyu sever,
Sadık
kullarını terk etmez.
Onlar sonsuza dek korunacak,
Kötülerinse kökü kazınacak.
Mez.37:
29 Doğrular ülkeyi miras alacak,
Orada sonsuza dek yaşayacak.
Mez.37:
30 Doğrunun ağzından bilgelik akar,
Dilinden adalet damlar.
Mez.37:
31 Tanrısı'nın yasası yüreğindedir,
Ayakları kaymaz.
Mez.37: 32 Kötü,
doğruya pusu kurar,
Onu öldürmeye çalışır.
Mez.37: 33 Ama RAB onu kötünün
eline düşürmez,
Yargılanırken mahkûm etmez.
Mez.37: 34 RAB'be umut bağla,
O'nun yolunu tut,
Ülkeyi miras almak üzere seni yükseltecektir.
Kötülerin
kökünün kazındığını göreceksin.
Mez.37: 35 Kötü ve acımasız adamı gördüm,
İlk dikildiği toprakta yeşeren ağaç gibi
Dal budak salıyordu;
Mez.37:
36 Geçip gitti, yok oldu,
Aradım, bulunmaz oldu.
Mez.37: 37 Yetkin adamı
gözle, doğru adama bak,
Çünkü yarınlar barışseverindir.
Mez.37: 38 Ama
başkaldıranların hepsi yok olacak,
Kötülerin kökü kazınacak.
Mez.37:
39 Doğruların kurtuluşu RAB'den gelir,
Sıkıntılı günde onlara kale olur.
Mez.37:
40 RAB onlara yardım eder, kurtarır onları,
Kötülerin elinden alıp özgür kılar,
Çünkü kendisine sığınırlar.
38. Mezmur
Anma sunusu için Davut'un mezmuru
BÖLÜM 38
Mez.38: 1 Ya RAB, öfkelenip azarlama beni,
Gazapla yola getirme!
Mez.38:
2 Okların içime saplandı,
Elin üzerime indi.
Mez.38: 3 Öfken yüzünden
sağlığım bozuldu,
Günahım yüzünden rahatım kaçtı.
Mez.38: 4 Çünkü suçlarım
başımdan aştı,
Taşınmaz bir yük gibi sırtımda ağırlaştı.
Mez.38: 5 Akılsızlığım
yüzünden
Yaralarım iğrenç, irinli.
Mez.38: 6 Eğildim, iki büklüm oldum,
Gün boyu yaslı dolaşıyorum.
Mez.38: 7 Çünkü belim ateş içinde,
Sağlığım
bozuk.
Mez.38: 8 Tükendim, ezildim alabildiğine,
İnliyorum yüreğimin
acısından.
Mez.38: 9 Ya Rab, bütün özlemlerimi bilirsin,
İniltilerim
senden gizli değil.
Mez.38: 10 Yüreğim çarpıyor, gücüm tükeniyor,
Gözlerimin
feri bile söndü.
Mez.38: 11 Eşim dostum kaçar oldu derdimden,
Yakınlarım
uzak duruyor benden.
Mez.38: 12 Canıma susayanlar bana tuzak kuruyor,
Zararımı isteyenler kuyumu kazıyor,
Gün boyu hileler düşünüyorlar.
Mez.38:
13 Ama ben bir sağır gibi duymuyorum,
Bir dilsiz gibi ağzımı açmıyorum;
Mez.38:
14 Duymaz,
Ağzında yanıt bulunmaz bir adama döndüm.
Mez.38: 15 Umudum
sende, ya RAB,
Sen yanıtlayacaksın, ya Rab, Tanrım benim!
Mez.38: 16
Çünkü dua ediyorum: "Halime sevinmesinler,
Ayağım kayınca böbürlenmesinler!"
Mez.38:
17 Düşmek üzereyim,
Acım hep içimde.
Mez.38: 18 Suçumu itiraf ediyorum,
Günahım yüzünden kaygılanıyorum.
Mez.38: 19 Ama düşmanlarım güçlü ve dinç,
Yok yere benden nefret edenler çok.
Mez.38: 20 İyiliğe karşı kötülük yapanlar
bana karşı çıkar,
İyiliğin peşinde olduğum için.
Mez.38: 21 Beni terk
etme, ya RAB!
Ey Tanrım, benden uzak durma!
Mez.38: 22 Yardımıma koş,
Ya Rab, kurtuluşum benim!
39. Mezmur
Müzik Şefi Yedutun için - Davut'un
mezmuru
BÖLÜM 39
Mez.39: 1 Karar verdim: "Adımlarıma dikkat edeceğim,
Dilimi günahtan sakınacağım;
Karşımda kötü biri oldukça,
Ağzıma gem vuracağım."
Mez.39:
2 Dilimi tutup sustum,
Hep kaçındım konuşmaktan, yararı olsa bile.
Acım
alevlendi,
Mez.39: 3 Yüreğim tutuştu içimde,
Ateş aldı derin derin düşünürken,
Şu sözler döküldü dilimden:
Mez.39: 4 "Bildir bana, ya RAB, sonumu,
Sayılı günlerimi;
Bileyim ömrümün ne kadar kısa olduğunu!
Mez.39: 5
Yalnız bir karış ömür verdin bana,
Hiç kalır hayatım senin önünde.
Her
insan bir soluktur sadece,
En güçlü çağında bile. *
Mez.39: 6 "Bir
gölge gibi dolaşır insan,
Boş yere çırpınır,
Mal biriktirir, kime kalacağını
bilmeden.
Mez.39: 7 "Ne bekleyebilirim şimdi, ya Rab?
Umudum sende.
Mez.39:
8 Kurtar beni bütün isyanlarımdan,
Aptalların hakaretine izin verme.
Mez.39:
9 Sustum, açmayacağım ağzımı;
Çünkü sensin bunu yapan.
Mez.39: 10 Uzaklaştır
üzerimden yumruklarını,
Tokadının altında mahvoldum.
Mez.39: 11 Sen
insanı suçundan ötürü
Azarlayarak yola getirirsin,
Güve gibi tüketirsin
sevdiği şeyleri.
Her insan bir soluktur sadece.
Mez.39: 12 "Duamı
işit, ya RAB,
Kulak ver yakarışıma,
Gözyaşlarıma kayıtsız kalma!
Çünkü
ben bir garibim senin yanında,
Bir yabancı, atalarım gibi.
Mez.39: 13
Uzaklaştır üzerimden bakışlarını,
Göçüp yok olmadan mutlu olayım!"
40.
Mezmur
(Mez.70:1-5)
Müzik şefi için - Davut'un mezmuru
BÖLÜM 40
Mez.40:
1 RAB'bi sabırla bekledim;
Bana yönelip yakarışımı duydu.
Mez.40: 2
Ölüm çukurundan,
Balçıktan çıkardı beni,
Ayaklarımı kaya üzerinde tuttu,
Kaymayayım diye.
Mez.40: 3 Ağzıma yeni bir ezgi,
Tanrımız'a bir övgü
ilahisi koydu.
Çokları görüp korkacak
Ve RAB'be güvenecekler.
Mez.40:
4 Ne mutlu RAB'be güvenen insana,
Gururluya, yalana sapana ilgi duymayana.
Mez.40:
5 Ya RAB, Tanrım,
Harikaların, düşüncelerin ne çoktur bizim için;
Sana
eş koşulmaz!
Duyurmak, anlatmak istesem yaptıklarını,
Saymakla bitmez.
Mez.40:
6 Kurbandan, sunudan hoşnut olmadın,
Ama kulaklarımı açtın.
Yakmalık sunu*,
günah sunusu* da istemedin.
Mez.40: 7-8 O zaman şöyle dedim: "İşte
geldim;
Kutsal Yazı tomarında benim için yazılmıştır.
Ey Tanrım, senin
isteğini yapmaktan zevk alırım ben,
Yasan yüreğimin derinliğindedir."
Mez.40:
9 Büyük toplantıda müjdelerim senin zaferini,
Sözümü esirgemem,
Ya RAB,
bildiğin gibi!
Mez.40: 10 Zaferini içimde gizlemem,
Bağlılığını ve kurtarışını
duyururum,
Sevgini, sadakatini saklamam büyük topluluktan.
Mez.40: 11
Ya RAB, esirgeme sevecenliğini benden!
Sevgin, sadakatin hep korusun beni!
Mez.40:
12 Sayısız belalar çevremi sardı,
Suçlarım bana yetişti, önümü göremiyorum;
Başımdaki saçlardan daha çoklar,
Çaresiz kaldım.
Mez.40: 13 Ne olur,
ya RAB, kurtar beni!
Yardımıma koş, ya RAB!
Mez.40: 14 Utansın canımı
almaya çalışanlar,
Yüzleri kızarsın!
Geri dönsün zararımı isteyenler,
Rezil olsunlar!
Mez.40: 15 Bana, "Oh! Oh!" çekenler
Dehşete
düşsün utançlarından!
Mez.40: 16 Sende neşe ve sevinç bulsun
Bütün sana
yönelenler!
"RAB yücedir!" desin hep
Senin kurtarışını özleyenler!
Mez.40:
17 Bense mazlum ve yoksulum,
Düşün beni, ya Rab.
Yardımcım ve kurtarıcım
sensin,
Geç kalma, ey Tanrım!
41. Mezmur
Müzik şefi için - Davut'un
mezmuru
BÖLÜM 41
Mez.41: 1 Ne mutlu yoksulu düşünene!
RAB kurtarır
onu kötü günde.
Mez.41: 2 Korur RAB, yaşatır onu,
Ülkede mutlu kılar,
Terk etmez düşmanlarının eline.
Mez.41: 3 Destek olur RAB ona
Yatağa
düşünce;
Hastalandığında sağlığa kavuşturur onu.
Mez.41: 4 "Acı
bana, ya RAB!" dedim,
"Şifa ver bana, çünkü sana karşı günah işledim!"
Mez.41:
5 Kötü konuşuyor düşmanlarım ardımdan:
"Ne zaman ölecek adı batası?"
diyorlar.
Mez.41: 6 Biri beni görmeye geldi mi, boş laf ediyor,
Fesat
topluyor içinde,
Sonra dışarı çıkıp fesadı yayıyor.
Mez.41: 7 Benden
nefret edenlerin hepsi
Fısıldaşıyor aralarında bana karşı,
Zararımı düşünüyorlar,
Mez.41:
8 "Başına öyle kötü bir şey geldi ki" diyorlar,
"Yatağından
kalkamaz artık."
Mez.41: 9 Ekmeğimi yiyen, güvendiğim yakın dostum
bile
İhanet etti bana.
Mez.41: 10 Bari sen acı bana, ya RAB, kaldır
beni.
Bunların hakkından geleyim.
Mez.41: 11 Düşmanım zafer çığlığı
atmazsa,
O zaman anlarım benden hoşnut kaldığını.
Mez.41: 12 Dürüstlüğümden
ötürü bana destek olur,
Sonsuza dek beni huzurunda tutarsın.
Mez.41:
13 Öncesizlikten sonsuza dek,
Övgüler olsun İsrail'in Tanrısı RAB'be!
Amin! Amin!
2.KİTAP
42. Mezmur*fn*
Müzik şefi için - Korahoğulları'nın
Maskili
BÖLÜM 42
Mez.42: 1 Geyik akarsuları nasıl özlerse,
Canım
da seni öyle özler, ey Tanrı!
D Not Birçok İbranice elyazmasında 42. ve 43.
Mezmur birleşik yazılır.
Mez.42: 2 Canım Tanrı'ya, yaşayan Tanrı'ya susadı;
Ne zaman görmeye gideceğim Tanrı'nın yüzünü?
Mez.42: 3 Gözyaşlarım ekmeğim
oldu gece gündüz,
Gün boyu, "Nerede senin Tanrın?" dedikleri için.
Mez.42:
4 Anımsayınca içim içimi yiyor,
Nasıl toplulukla birlikte yürür,
Tanrı'nın
evine kadar alaya öncülük ederdim,
Sevinç ve şükran sesleri arasında,
Bayram eden bir kalabalıkla birlikte.
Mez.42: 5 Neden üzgünsün, ey gönlüm,
Neden içim huzursuz?
Tanrı'ya umut bağla,
Çünkü O'na yine övgüler sunacağım;
O benim kurtarıcım ve Tanrım'dır.
Mez.42: 6-7 Gönlüm üzgün,
Bu yüzden
seni anımsıyorum, ey Tanrım.
Şeria yöresinde, Hermon ve Misar dağlarında
Çağlayanların gümbürdeyince,
Enginler birbirine sesleniyor,
Bütün dalgaların,
sellerin üzerimden geçiyor.
Mez.42: 8 Gündüz RAB sevgisini gösterir,
Gece ilahi söyler, dua ederim
Yaşamımın Tanrısı'na.
Mez.42: 9 Kayam
olan Tanrım'a diyorum ki,
"Neden beni unuttun?
Niçin düşmanlarımın
baskısı altında
Yaslı gezeyim?"
Mez.42: 10 Gün boyu hasımlarım:
"Nerede senin Tanrın?" diyerek
Bana sataştıkça,
Kemiklerim kırılıyor
sanki.
Mez.42: 11 Neden üzgünsün, ey gönlüm,
Neden içim huzursuz?
Tanrı'ya umut bağla,
Çünkü O'na yine övgüler sunacağım;
O benim kurtarıcım
ve Tanrım'dır.
43. Mezmur
BÖLÜM 43
Mez.43: 1 Hakkımı ara, ey
Tanrı,
Savun beni vefasız ulusa karşı,
Kurtar hileci, haksız insandan.
Mez.43:
2 Çünkü sen Tanrım, kalemsin;
Neden beni reddettin?
Niçin düşmanlarımın
baskısı altında
Yaslı gezeyim?
Mez.43: 3 Gönder ışığını, gerçeğini,
Yol göstersinler bana,
Senin kutsal dağına, konutuna götürsünler beni.
Mez.43:
4 O zaman Tanrı'nın sunağına,
Neşe, sevinç kaynağım Tanrı'ya gideceğim
Ve sana, ey Tanrı, Tanrım benim,
Lirle şükredeceğim.
Mez.43: 5 Neden
üzgünsün, ey gönlüm,
Neden içim huzursuz?
Tanrı'ya umut bağla,
Çünkü
O'na yine övgüler sunacağım;
O benim kurtarıcım ve Tanrım'dır.
44. Mezmur
Müzik
şefi için - Korahoğulları'nın Maskili
BÖLÜM 44
Mez.44: 1 Ey Tanrı,
kulaklarımızla duyduk,
Atalarımız anlattı bize,
Neler yaptığını onların
gününde, eski günlerde.
Mez.44: 2 Elinle ulusları kovdun,
Ama atalarımıza
yer verdin;
Halkları kırdın,
Ama atalarımızın yayılmasını sağladın.
Mez.44:
3 Onlar ülkeyi kılıçla kazanmadılar,
Kendi bilekleriyle zafere ulaşmadılar.
Senin sağ elin, bileğin, yüzünün ışığı sayesinde oldu bu;
Çünkü sen onları
sevdin.
Mez.44: 4 Ey Tanrı, kralım sensin,
Buyruk ver de Yakup soyu
kazansın!
Mez.44: 5 Senin sayende düşmanlarımızı püskürteceğiz,
Senin
adınla karşıtlarımızı ezeceğiz.
Mez.44: 6 Çünkü ben yayıma güvenmem,
Kılıcım da beni kurtarmaz;
Mez.44: 7 Ancak sensin bizi düşmanlarımızdan
kurtaran,
Bizden nefret edenleri utanca boğan.
Mez.44: 8 Her gün Tanrı'yla
övünür,
Sonsuza dek adına şükran sunarız. *
Mez.44: 9 Ne var ki, reddettin
bizi, aşağıladın,
Artık ordularımızla savaşa çıkmıyorsun.
Mez.44: 10
Düşman karşısında bizi gerilettin,
Bizden tiksinenler bizi soydu.
Mez.44:
11 Kasaplık koyuna çevirdin bizi,
Ulusların arasına dağıttın.
Mez.44:
12 Yok pahasına sattın halkını,
Üstelik satıştan hiçbir şey kazanmadan.
Mez.44:
13 Bizi komşularımızın yüzkarası,
Çevremizdekilerin eğlencesi, alay konusu
ettin.
Mez.44: 14 Ulusların diline düşürdün bizi,
Gülüyor halklar halimize.
Mez.44:
15 Rezilliğim gün boyu karşımda,
Utancımdan yerin dibine geçtim
Mez.44:
16 Hakaret ve sövgü duya duya,
Öç almak isteyen düşman karşısında.
Mez.44:
17 Bütün bunlar başımıza geldi,
Yine de seni unutmadık,
Antlaşmana ihanet
etmedik,
Mez.44: 18 Döneklik etmedik,
Adımlarımız senin yolundan sapmadı.
Mez.44:
19 Oysa sen bizi ezdin, ülkemizi çakalların uğrağı ettin,
Üstümüzü koyu karanlıkla
örttün.
Mez.44: 20 Eğer Tanrımız'ın adını unutsaydık,
Yabancı bir ilaha
ellerimizi açsaydık,
Mez.44: 21 Tanrı bunu ortaya çıkarmaz mıydı?
Çünkü
O yürekteki gizleri bilir.
Mez.44: 22 Senin uğruna her gün öldürülüyoruz,
Kasaplık koyun sayılıyoruz.
Mez.44: 23 Uyan, ya Rab! Niçin uyuyorsun?
Kalk!
Sonsuza dek terk etme bizi!
Mez.44: 24 Niçin yüzünü gizliyorsun?
Neden
mazlum halimizi, üzerimizdeki baskıyı unutuyorsun?
Mez.44: 25 Çünkü yere
serildik,
Bedenimiz toprağa yapıştı.
Mez.44: 26 Kalk, yardım et bize!
Kurtar bizi sevgin uğruna!
45. Mezmur
Müzik şefi için - "Zambaklar"
makamında
Korahoğulları'nın Maskili - Aşk ilahisi
BÖLÜM 45
Mez.45:
1 Yüreğimden güzel sözler taşıyor,
Kral için söylüyorum şiirlerimi,
Dilim
usta bir yazarın kalemi gibi olsun.
Mez.45: 2 Sen insanların en güzelisin,
Lütuf saçılmış dudaklarına.
Çünkü Tanrı seni sonsuza dek kutsamış.
Mez.45:
3 Ey yiğit savaşçı, kuşan kılıcını beline,
Görkemine, yüceliğine bürün.
Mez.45:
4 At sırtında görkeminle, zaferle ilerle,
Gerçek ve adalet uğruna*fo*
Sağ elin korkunç işler göstersin.
D Not 45:4 Olası metin "Gerçek ve adalet
uğruna", Masoretik metin "Gerçek ve alçakgönüllülük, adalet uğruna".
Mez.45:
5 Okların sivridir,
Kral düşmanlarının yüreğine saplanır,
Halklar ayaklarının
altına serilir.
Mez.45: 6 Ey Tanrı, tahtın sonsuzluklar boyunca kalıcıdır*fö*,
Krallığının asası adalet asasıdır.
D Not 45:6 "Ey Tanrı, tahtın sonsuzluklar
boyunca kalıcıdır" ya da "Tanrı'nın sana armağan ettiği krallık sonsuzluklar
boyunca kalıcıdır".
Mez.45: 7 Doğruluğu sever, kötülükten nefret edersin.
Bunun için Tanrı, senin Tanrın,
Seni sevinç yağıyla
Arkadaşlarından daha
çok meshetti*.
Mez.45: 8 Giysilerinin tümü mür*, öd, tarçın kokuyor;
Fildişi saraylardan gelen çalgı sesleri seni eğlendiriyor!
Mez.45: 9 Kral
kızları senin saygın kadınların arasında,
Kraliçe, Ofir altınları içinde senin
sağında duruyor.
Mez.45: 10 Dinle, ey kral kızı, bak, kulak ver,
Halkını,
baba evini unut.
Mez.45: 11 Kral senin güzelliğine vuruldu,
Efendin
olduğu için önünde eğil.
Mez.45: 12 Sur halkı armağan getirecek,
Halkın
zenginleri lütfunu kazanmak isteyecek.
Mez.45: 13 Kral kızı odasında ışıl
ışıl parıldıyor,
Giysisi altınla dokunmuş.
Mez.45: 14 İşlemeli giysiler
içinde kralın önüne çıkarılacak,
Arkadaşları, ona eşlik eden kızlar sana getirilecek.
Mez.45:
15 Sevinç ve coşkuyla götürülecek,
Kralın sarayına girecekler.
Mez.45:
16 Atalarının yerini oğulların alacak,
Onları önder yapacaksın bütün ülkeye.
Mez.45:
17 Adını kuşaklar boyunca yaşatacağım,
Böylece halklar sonsuza dek övecek
seni.
46. Mezmur
Müzik şefi için - Tiz sesliler*fp* için -
Korahoğulları'nın
ezgisi
BÖLÜM 46
Mez.46: 1 Tanrı sığınağımız ve gücümüzdür,
Sıkıntıda
hep yardıma hazırdır.
D Not "Tiz sesliler": İbranice "Alamot",
anlamı tam olarak
bilinmeyen bir müzik terimi.
Mez.46: 2 Bu yüzden korkmayız
yeryüzü altüst olsa,
Dağlar denizlerin bağrına devrilse,
Mez.46: 3 Sular
kükreyip köpürse,
Kabaran deniz dağları titretse bile. *
Mez.46: 4 Bir
ırmak var ki, suları sevinç getirir Tanrı kentine,
Yüceler Yücesi'nin kutsal
konutuna.
Mez.46: 5 Tanrı onun ortasındadır,
Sarsılmaz o kent.
Gün
doğarken Tanrı ona yardım eder.
Mez.46: 6 Uluslar kükrüyor, krallıklar sarsılıyor,
Tanrı gürleyince yeryüzü eriyip gidiyor.
Mez.46: 7 Her Şeye Egemen RAB bizimledir,
Yakup'un Tanrısı kalemizdir.
Mez.46: 8 Gelin, görün RAB'bin yaptıklarını,
Yeryüzüne getirdiği yıkımları.
Mez.46: 9 Savaşları durdurur yeryüzünün dört
bucağında,
Yayları kırar, mızrakları parçalar,
Kalkanları*fr* yakar.
D
Not 46:9 "Kalkanları" ya da "Savaş arabalarını".
Mez.46:
10 "Sakin olun, bilin ki, Tanrı benim!
Uluslar arasında yüceleceğim,
Yeryüzünde yüceleceğim!"
Mez.46: 11 Her Şeye Egemen RAB bizimledir,
Yakup'un Tanrısı kalemizdir.
47. Mezmur
Müzik şefi için - Korahoğulları'nın
mezmuru
BÖLÜM 47
Mez.47: 1 Ey bütün uluslar, el çırpın!
Sevinç
çığlıkları atın Tanrı'nın onuruna!
Mez.47: 2 Ne müthiştir yüce RAB,
Bütün dünyanın ulu Kralı.
Mez.47: 3 Halkları altımıza,
Ulusları ayaklarımızın
dibine serer.
Mez.47: 4 Sevdiği Yakup'un gururu olan mirasımızı
O seçti
bizim için. *
Mez.47: 5 RAB Tanrı sevinç çığlıkları,
Boru sesleri arasında
yükseldi.
Mez.47: 6 Ezgiler sunun Tanrı'ya, ezgiler;
Ezgiler sunun Kralımız'a,
ezgiler!
Mez.47: 7 Çünkü Tanrı bütün dünyanın kralıdır,
Maskil*fs* sunun!
D
Not 47:7 "Maskil": Anlamı tam olarak bilinmeyen bir müzik veya
edebiyat
terimi. "Didaktik şiir" anlamına gelebilir.
Mez.47: 8 Tanrı kutsal
tahtına oturmuş,
Krallık eder uluslara.
Mez.47: 9 Ulusların önderleri
İbrahim'in Tanrısı'nın halkıyla bir araya gelmiş;
Çünkü Tanrı'ya aittir yeryüzü
kralları.
O çok yücedir.
48. Mezmur
İlahi - Korahoğulları'nın mezmuru
BÖLÜM 48
Mez.48: 1 RAB büyüktür ve yalnız O övülmeye değer
Tanrımız'ın kentinde,
kutsal dağında.
Mez.48: 2 Yükselir zarafetle,
Bütün yeryüzünün sevinci
Siyon Dağı,
Safon'un*fş* doruğu, ulu Kral'ın kenti.
D Not 48:2 "Safon":
İlah Baal'ın oturduğu sanılan bir dağ.
Mez.48: 3 Tanrı onun kalelerinde
Sağlam kule olarak gösterdi kendini.
Mez.48: 4 Krallar toplandı,
Birlikte Siyon'un üzerine yürüdüler.
Mez.48: 5 Ama onu görünce şaşkına döndüler,
Dehşete düşüp kaçtılar.
Mez.48: 6 Doğum sancısı tutan kadın gibi,
Bir
titreme aldı onları orada.
Mez.48: 7 Doğu rüzgarının parçaladığı ticaret
gemileri gibi
Yok ettin onları.
Mez.48: 8 Her Şeye Egemen RAB'bin
kentinde,
Tanrımız'ın kentinde,
Nasıl duyduksa, öyle gördük.
Tanrı
onu sonsuza dek güvenlik içinde tutacak. *
Mez.48: 9 Ey Tanrı, tapınağında,
Ne kadar vefalı olduğunu düşünüyoruz.
Mez.48: 10 Adın gibi, ey Tanrı, övgün
de
Dünyanın dört bucağına varıyor.
Sağ elin zafer dolu.
Mez.48:
11 Sevinsin Siyon Dağı,
Coşsun Yahuda beldeleri
Senin yargılarınla!
Mez.48:
12 Siyon'un çevresini gezip dolanın,
Kulelerini sayın,
Mez.48: 13 Surlarına
dikkatle bakın,
Kalelerini yoklayın ki,
Gelecek kuşağa anlatasınız:
Mez.48:
14 Bu Tanrı sonsuza dek bizim Tanrımız olacak,
Bize hep yol gösterecektir.
49.
Mezmur
Müzik şefi için - Korahoğulları'nın mezmuru
BÖLÜM 49
Mez.49:
1 Ey bütün halklar, dinleyin!
Kulak verin hepiniz, ey dünyada yaşayanlar,
Mez.49:
2 Halk çocukları, bey çocukları,
Zenginler, yoksullar!
Mez.49: 3 Bilgelik
dökülecek ağzımdan,
Anlayış sağlayacak içimdeki düşünceler,
Mez.49:
4 Kulak vereceğim özdeyişlere,
Lirle yorumlayacağım bilmecemi.
Mez.49:
5 Niçin korkayım kötü günlerde
Niyeti bozuk düşmanlarım çevremi sarınca?
Mez.49:
6 Onlar varlıklarına güvenir,
Büyük servetleriyle böbürlenirler.
Mez.49:
7 Kimse kimsenin hayatının bedelini ödeyemez,
Tanrı'ya fidye veremez.
Mez.49:
8 Çünkü hayatın fidyesi büyüktür,
Kimse ödemeye yeltenmemeli.
Mez.49:
9 Böyle olmasa,
Sonsuza dek yaşar insan,
Mezar yüzü görmez.
Mez.49:
10 Kuşkusuz herkes biliyor bilgelerin öldüğünü,
Aptallarla budalaların yok
olduğunu.
Mallarını başkalarına bırakıyorlar.
Mez.49: 11 Mezarları,
sonsuza dek evleri,
Kuşaklar boyu konutları olacak*ft*,
Topraklarına kendi
adlarını verseler bile.
D Not 49:11 Septuaginta, Targum, Süryanice "Mezarları,
sonsuza dek evleri, kuşaklar boyu konutları olacak", Masoretik metin "'Evlerimiz
sonsuza dek kalacak diye düşünüyorlar".
Mez.49: 12 Bütün gösterişine
karşın geçicidir insan,
Ölüp giden hayvanlar gibi.
Mez.49: 13 Budalaların
yolu,
Onların sözünü onaylayanların sonu budur. *
Mez.49: 14 Sürü gibi
ölüler diyarına sürülecekler,
Ölüm güdecek onları.
Tan ağarınca doğrular
onlara egemen olacak,
Cesetleri çürüyecek,
Ölüler diyarı onlara konut
olacak.
Mez.49: 15 Ama Tanrı beni
Ölüler diyarının pençesinden kurtaracak
Ve yanına alacak.
Mez.49: 16 Korkma biri zenginleşirse,
Evinin görkemi
artarsa.
Mez.49: 17 Çünkü ölünce hiçbir şey götüremez,
Görkemi onunla
mezara gitmez.
Mez.49: 18 Yaşarken kendini mutlu saysa bile,
Başarılı
olunca övülse bile.
Mez.49: 19 Atalarının kuşağına katılacak,
Onlar
ki asla ışık yüzü görmeyecekler.
Mez.49: 20 Bütün gösterişine karşın anlayışsızdır
insan,
Ölüp giden hayvanlar gibi.
50. Mezmur
Asaf'ın mezmuru
BÖLÜM 50
Mez.50: 1 Güçlü olan Tanrı, RAB konuşuyor;
Güneşin doğduğu yerden
battığı yere kadar
Yeryüzünün tümüne sesleniyor.
Mez.50: 2 Güzelliğin
doruğu Siyon'dan
Parıldıyor Tanrı.
Mez.50: 3 Tanrımız geliyor, sessiz
kalmayacak,
Önünde yanan ateş her şeyi kül ediyor,
Çevresinde şiddetli
bir fırtına esiyor.
Mez.50: 4 Halkını yargılamak için
Yere göğe sesleniyor:
Mez.50:
5 "Toplayın önüme sadık kullarımı,
Kurban keserek benimle antlaşma yapanları."
Mez.50:
6 Gökler O'nun doğruluğunu duyuruyor,
Çünkü yargıç Tanrı'nın kendisidir. *
Mez.50:
7 "Ey halkım, dinle de konuşayım,
Ey İsrail, sana karşı tanıklık edeyim:
Ben Tanrı'yım, senin Tanrın'ım!
Mez.50: 8 Kurbanlarından ötürü seni azarlamıyorum,
Yakmalık sunuların* sürekli önümde.
Mez.50: 9 Ne evinden bir boğa,
Ne
de ağıllarından bir teke alacağım.
Mez.50: 10 Çünkü bütün orman yaratıkları,
Dağlardaki bütün hayvanlar benimdir.
Mez.50: 11 Dağlardaki bütün kuşları
korurum,
Kırlardaki bütün yabanıl hayvanlar benimdir.
Mez.50: 12 Acıksam
sana söylemezdim,
Çünkü bütün dünya ve içindekiler benimdir.
Mez.50:
13 Ben boğa eti yer miyim?
Ya da keçi kanı içer miyim?
Mez.50: 14 Tanrı'ya
şükran kurbanı sun,
Yüceler Yücesi'ne adadığın adakları yerine getir.
Mez.50:
15 Sıkıntılı gününde seslen bana,
Seni kurtarırım, sen de beni yüceltirsin.
Mez.50:
16 Ama Tanrı kötüye şöyle diyor:
"Kurallarımı ezbere okumaya
Ya da
antlaşmamı ağzına almaya ne hakkın var?
Mez.50: 17 Çünkü yola getirilmekten
nefret ediyor,
Sözlerimi arkana atıyorsun.
Mez.50: 18 Hırsız görünce
onunla dost oluyor,
Zina edenlere ortak oluyorsun.
Mez.50: 19 Ağzını
kötülük için kullanıyor,
Dilini yalana koşuyorsun.
Mez.50: 20 Oturup
kardeşine karşı konuşur,
Annenin oğluna kara çalarsın.
Mez.50: 21 Sen
bunları yaptın, ben sustum,
Beni kendin gibi sandın.
Seni azarlıyorum,
Suçlarını gözünün önüne seriyorum.
Mez.50: 22 "Dikkate alın bunu, ey
Tanrı'yı unutan sizler!
Yoksa parçalarım sizi, kurtaran olmaz.
Mez.50:
23 Kim şükran kurbanı sunarsa beni yüceltir;
Yolunu düzeltene kurtarışımı
göstereceğim."
51. Mezmur
Müzik şefi için - Davut'un mezmuru
Davut
Bat-Şeva'yla yattıktan sonra
Peygamber Natan kendisine geldiği zaman
BÖLÜM 51
Mez.51: 1 Ey Tanrı, lütfet bana,
Sevgin uğruna;
Sil isyanlarımı,
Sınırsız merhametin uğruna.
Mez.51: 2 Tümüyle yıka beni suçumdan,
Arıt
beni günahımdan.
Mez.51: 3 Çünkü biliyorum isyanlarımı,
Günahım sürekli
karşımda.
Mez.51: 4 Sana karşı, yalnız sana karşı günah işledim,
Senin
gözünde kötü olanı yaptım.
Öyle ki, konuşurken haklı,
Yargılarken adil
olasın.
Mez.51: 5 Nitekim suç içinde doğdum ben,
Günah içinde annem
bana hamile kaldı.
Mez.51: 6 Madem sen gönülde sadakat istiyorsun,
Bilgelik
öğret bana yüreğimin derinliklerinde.
Mez.51: 7 Beni mercanköşkotuyla arıt,
paklanayım,
Yıka beni, kardan beyaz olayım.
Mez.51: 8 Neşe, sevinç sesini
duyur bana,
Bayram etsin ezdiğin kemikler.
Mez.51: 9 Bakma günahlarıma,
Sil bütün suçlarımı.
Mez.51: 10 Ey Tanrı, temiz bir yürek yarat,
Yeniden
kararlı bir ruh var et içimde.
Mez.51: 11 Beni huzurundan atma,
Kutsal
Ruhun'u benden alma.
Mez.51: 12 Geri ver bana sağladığın kurtuluş sevincini,
Bana destek ol, istekli bir ruh ver.
Mez.51: 13 Başkaldıranlara senin yollarını
öğreteyim,
Günahkârlar geri dönsün sana.
Mez.51: 14 Kurtar beni kan
dökme suçundan,
Ey Tanrı, beni kurtaran Tanrı,
Dilim senin kurtarışını
ilahilerle övsün.
Mez.51: 15 Ya Rab, aç dudaklarımı,
Ağzım senin övgülerini
duyursun.
Mez.51: 16 Çünkü sen kurbandan hoşlanmazsın,
Yoksa sunardım
sana,
Yakmalık sunudan* hoşnut kalmazsın.
Mez.51: 17 Senin kabul ettiğin
kurban alçakgönüllü bir ruhtur,
Alçakgönüllü ve pişman bir yüreği hor görmezsin,
ey Tanrı.
Mez.51: 18 Lütfet, Siyon'a iyilik yap,
Yeruşalim'in surlarını
onar.
Mez.51: 19 O zaman doğru sunulan kurbanlar,
Yakmalık sunular,
tümüyle yakmalık sunular,
Seni hoşnut kılar;
O zaman sunağında boğalar
sunulur.
52. Mezmur
Müzik şefi için - Davut'un Maskili
Edomlu Doek
gelip Saul'a "Davut Ahimelek'in
evine girdi" diye bildirdiği zaman
BÖLÜM 52
Mez.52: 1-2 Niçin kötülüğünle böbürlenirsin, ey kabadayı,
Tanrı'nın
sadık kullarına karşı
Bütün gün dilin yıkım tasarlar
Keskin ustura gibi,
ey hilekâr.
Mez.52: 3 İyilikten çok kötülüğü,
Doğru konuşmaktan çok
yalanı seversin. *
Mez.52: 4 Seni hileli dil seni!
Her yıkıcı sözü seversin.
Mez.52:
5 Ama Tanrı seni sonsuza dek yıkacak,
Seni kapıp çadırından fırlatacak,
Yaşam diyarından kökünü sökecek.
Mez.52: 6 Doğrular bunu görünce korkacak,
Gülerek şöyle diyecekler:
Mez.52: 7 "İşte bu adam, Tanrı'ya sığınmak
istemedi,
Servetinin bolluğuna güvendi,
Başkalarını yıkarak güçlendi!"
Mez.52:
8 Ama ben Tanrı'nın evinde yeşeren zeytin ağacı gibiyim,
Sonsuza dek Tanrı'nın
sevgisine güvenirim.
Mez.52: 9 Sürekli sana şükrederim yaptıkların için,
Sadık kullarının önünde umut bağlarım,
Çünkü adın iyidir.
53. Mezmur
(Mez.14)
Müzik şefi için - Mahalat*fu* |imakamında Davut'un Maskili
BÖLÜM 53
Mez.53:
1 Akılsız içinden, "Tanrı yok!" der.
İnsanlar bozuldu, iğrençlik
aldı yürüdü,
İyilik eden yok.
D Not "Mahalat": Bir müzik terimi,
büyük olasılıkla "Nefesli sazlar".
Mez.53: 2 Tanrı göklerden bakar
oldu insanlara,
Akıllı, Tanrı'ya yönelen biri var mı diye.
Mez.53: 3
Hepsi saptı,
Tümü yozlaştı,
İyilik eden yok,
Bir kişi bile!
Mez.53:
4 Suç işleyenler görmüyor mu?
Halkımı ekmek yer gibi yiyor,
Tanrı'ya yakarmıyorlar.
Mez.53:
5 Ama korkulmayacak yerde korkacaklar,
Çünkü Tanrı seni kuşatanların kemiklerini
dağıtacak,
Onları reddettiği için hepsini utandıracak.
Mez.53: 6 Keşke
İsrail'in kurtuluşu Siyon'dan gelse!
Tanrı halkını eski gönencine kavuşturunca,
Yakup soyu sevinecek, İsrail halkı coşacak.
54. Mezmur
Müzik şefi
için - Telli sazlarla Davut'un Maskili
Zifliler gelip Saul'a: "Davut aramızda
gizleniyor"
dedikleri zaman
BÖLÜM 54
Mez.54: 1 Ey Tanrı, beni adınla kurtar,
Gücünle akla beni!
Mez.54: 2 Ey Tanrı, duamı dinle,
Kulak ver ağzımdan
çıkan sözlere.
Mez.54: 3 Çünkü küstahlar bana saldırıyor,
Zorbalar canımı
almak istiyor,
Tanrı'ya aldırmıyorlar. *
Mez.54: 4 İşte Tanrı benim
yardımcımdır,
Tek desteğim Rab'dir.
Mez.54: 5 Düşmanlarım yaptıkları
kötülüğün cezasını bulsun,
Sadakatin uyarınca yok et onları.
Mez.54:
6 Ya RAB, sana gönülden bir kurban sunacağım,
Adına şükredeceğim, çünkü adın
iyidir.
Mez.54: 7 Beni bütün sıkıntılarımdan kurtardın,
Gözlerim düşmanlarımın
yok oluşunu gördü.
55. Mezmur
Müzik şefi için - Telli sazlarla Davut'un
Maskili
BÖLÜM 55
Mez.55: 1 Ey Tanrı, kulak ver duama,
Sırt çevirme
yalvarışıma!
Mez.55: 2 Dikkatini çevir, yanıt ver bana.
Düşüncelerim
beni rahatsız ediyor, şaşkınım
Mez.55: 3 Düşman sesinden, kötünün baskısından;
Çünkü sıkıntıya sokuyorlar beni,
Öfkeyle üstüme üstüme geliyorlar.
Mez.55:
4 Yüreğim sızlıyor içimde,
Ölüm dehşeti çöktü üzerime.
Mez.55: 5 Korku
ve titreme sardı beni,
Ürperti kapladı içimi.
Mez.55: 6 "Keşke
güvercin gibi kanatlarım olsaydı!"
Dedim kendi kendime, "Uçar, rahatlardım.
Mez.55:
7 Uzaklara kaçar,
Çöllerde konaklardım. *
Mez.55: 8 Sert rüzgara, kasırgaya
karşı
Hemen bir barınak bulurdum."
Mez.55: 9 Şaşkına çevir kötüleri,
ya Rab, karıştır dillerini,
Çünkü kentte şiddet ve çatışma görüyorum.
Mez.55:
10 Gece gündüz kent surları üzerinde dolaşırlar,
Haksızlık, fesat dolu kentin
içi.
Mez.55: 11 Yıkıcılık kentin göbeğinde,
Zorbalık, hile eksilmez
meydanından.
Mez.55: 12 Beni aşağılayan bir düşman olsaydı,
Katlanabilirdim;
Bana küstahlık eden bir hasım olsaydı,
Gizlenebilirdim.
Mez.55: 13 Ama
sensin, bana denk,
Yoldaşım, yakın arkadaşım.
Mez.55: 14 Birlikte tatlı
tatlı yarenlik eder,
Toplulukla Tanrı'nın evine giderdik.
Mez.55: 15
Ölüm yakalasın düşmanlarımı ansızın,
Diri diri ölüler diyarına insinler;
Çünkü içleri ve evleri kötülük dolu.
Mez.55: 16 Bense Tanrı'ya seslenirim,
RAB kurtarır beni.
Mez.55: 17 Sabah, öğlen, akşam kederimden feryat ederim,
O işitir sesimi.
Mez.55: 18 Bana karşı girişilen savaştan
Esenlikle
kurtarır canımı,
Sayısı çok da olsa karşıtlarımın.
Mez.55: 19 Öncesizlikten
bu yana tahtında oturan Tanrı,
Duyacak ve ezecek onları.
Çünkü hiç değişmiyor
Ve Tanrı'dan korkmuyorlar.
Mez.55: 20 Yoldaşım dostlarına saldırarak
Yaptığı antlaşmayı bozdu.
Mez.55: 21 Ağzından bal damlar,
Ama yüreğinde
savaş var.
Sözleri yağdan yumuşak,
Ama yalın birer kılıçtır.
Mez.55:
22 Yükünü RAB'be bırak,
O sana destek olur.
Asla izin vermez
Doğru
insanın sarsılmasına.
Mez.55: 23 Ama sen, ey Tanrı, ölüm çukuruna atacaksın
kötüleri,
Günlerinin yarısını görmeyecek katillerle hainler;
Bense sana
güveniyorum.
56. Mezmur
Müzik şefi için
"Uzak Yabanıl Fıstık
Ağaçlarındaki Güvercin" makamında Davut'un Miktamı -
Gat Kenti'nde Filistliler
kendisini yakaladığı zaman
BÖLÜM 56
Mez.56: 1 Acı bana, ey Tanrı,
Çünkü ayak altında çiğniyor insanlar beni,
Gün boyu saldırıp eziyorlar.
Mez.56:
2 Düşmanlarım ayak altında çiğniyor beni her gün,
Küstahça saldırıyor çoğu.
Mez.56: 3 Sana güvenirim korktuğum zaman.
Mez.56: 4 Tanrı'ya, sözünü övdüğüm Tanrı'ya
Güvenirim ben, korkmam.
İnsan bana ne yapabilir?
Mez.56: 5 Gün boyu
sözlerimi çarpıtıyorlar,
Hakkımda hep kötülük tasarlıyorlar.
Mez.56:
6 Fesatlık için uğraşıyor, pusuya yatıyor,
Adımlarımı gözlüyor, canımı almak
istiyorlar.
Mez.56: 7 Kötülüklerinin cezasından kurtulacaklar mı?
Ey
Tanrı, halkları öfkeyle yere çal!
Mez.56: 8 Çektiğim acıları kaydettin,
Gözyaşlarımı tulumunda biriktirdin!
Bunlar defterinde yazılı değil mi?
Mez.56:
9 Seslendiğim zaman,
Düşmanlarım geri çekilecek.
Biliyorum, Tanrı benden
yana.
Mez.56: 10 Sözünü övdüğüm Tanrı'ya,
Sözünü övdüğüm RAB'be,
Mez.56:
11 Tanrı'ya güvenirim ben, korkmam;
İnsan bana ne yapabilir?
Mez.56:
12 Ey Tanrı, sana adaklar adamıştım,
Şükran kurbanları sunmalıyım şimdi.
Mez.56:
13 Çünkü canımı ölümden kurtardın,
Ayaklarımı tökezlemekten korudun;
İşte
yaşam ışığında, Tanrı huzurunda yürüyorum.
57. Mezmur
(Mez.108:1-5)
Müzik
şefi için - "Yok Etme" makamında Davut'un Miktamı -
Saul'dan kaçıp
mağaraya sığındığı zaman
BÖLÜM 57
Mez.57: 1 Acı bana, ey Tanrı, acı,
Çünkü sana sığınıyorum;
Felaket geçinceye kadar,
Kanatlarının gölgesine
sığınacağım.
Mez.57: 2 Yüce Tanrı'ya,
Benim için her şeyi yapan Tanrı'ya
sesleniyorum.
Mez.57: 3 Gökten gönderip beni kurtaracak,
Beni ezmek
isteyenleri azarlayacak, *
Sevgisini, sadakatini gösterecektir.
Mez.57:
4 Aslanların arasındayım,
Alev kusan insanlar arasında yatarım,
Mızrak
gibi, ok gibi dişleri,
Keskin kılıç gibi dilleri.
Mez.57: 5 Yüceliğini
göster göklerin üstünde, ey Tanrı,
Görkemin bütün yeryüzünü kaplasın!
Mez.57:
6 Ayaklarım için ağ serdiler,
Çöktüm;
Yoluma çukur kazdılar,
İçine
kendileri düştüler.
Mez.57: 7 Kararlıyım, ey Tanrı, kararlıyım,
Ezgiler,
ilahiler söyleyeceğim.
Mez.57: 8 Uyan, ey canım,
Uyan, ey lir, ey çenk,
Seheri ben uyandırayım!
Mez.57: 9 Halkların arasında sana şükürler sunayım,
ya Rab,
Ulusların arasında seni ilahilerle öveyim.
Mez.57: 10 Çünkü
sevgin göklere erişir,
Sadakatin gökyüzüne ulaşır.
Mez.57: 11 Yüceliğini
göster göklerin üstünde, ey Tanrı,
Görkemin bütün yeryüzünü kaplasın!
58.
Mezmur
Müzik şefi için - "Yok Etme" makamında Davut'un Miktamı
BÖLÜM 58
Mez.58: 1 Ey yöneticiler*fü*, gerçekten adil mi karar verirsiniz?
Doğru mu yargılarsınız insanları?
D Not 58:1 "Yöneticiler" ya da
"Dilsizler".
Mez.58: 2 Hayır! Hep haksızlık tasarlarsınız içinizde,
Zorbalık saçar elleriniz yeryüzüne.
Mez.58: 3 Kötüler daha ana rahmindeyken
yoldan çıkar,
Doğdu doğalı yalan söyleyerek sapar.
Mez.58: 4 Zehirleri
yılan zehiri gibidir.
Kulakları tıkalı bir kobrayı andırırlar,
Mez.58:
5 Usta büyücülerin,
Afsuncuların sesini duymak istemeyen bir kobrayı.
Mez.58:
6 Ey Tanrı, kır onların ağzında dişlerini,
Sök genç aslanların azı dişlerini,
ya RAB!
Mez.58: 7 Akıp giden su gibi yok olsunlar.
Yaylarını gerince
oklarının ucu kırılsın.
Mez.58: 8 Süründükçe eriyen sümüklüböceğe dönsünler.
Düşük çocuk gibi güneş yüzü görmesinler.
Mez.58: 9 Kazanlarınız diken ateşini
daha duymadan,
Yaşı da kurusu da kasırgayla savrulacak kötülerin.
Mez.58:
10 Doğru adam alınan öcü görünce sevinecek
Ve ayaklarını kötünün kanında yıkayacak.
Mez.58:
11 O zaman insanlar, "Gerçekten doğrulara ödül var" diyecek,
"Gerçekten
dünyayı yargılayan bir Tanrı var."
59. Mezmur
Müzik şefi için - "Yok Etme" makamında Davut'un Miktamı - Saul'un Davut'u öldürtmek için adam gönderip evini gözetlediği zaman
BÖLÜM 59
Mez.59: 1 Kurtar
beni düşmanlarımdan, ey Tanrım,
Kalem ol hasımlarıma karşı.
Mez.59:
2 Kurtar beni suç işleyenlerden,
Uzak tut kanlı katillerden.
Mez.59:
3 Bak, canımı almak için pusu kuruyorlar,
Güçlüler bana karşı birleşiyorlar,
Oysa başkaldırmadım, günahım yok, ya RAB.
Mez.59: 4 Suç işlemediğim halde,
Koşuşup hazırlanıyorlar.
Kalk bana yardım etmek için, halime bak!
Mez.59:
5 Sen, ya RAB, Her Şeye Egemen Tanrı,
İsrail'in Tanrısı,
Uyan bütün ulusları
cezalandırmak için,
Acıma bu suçlu hainlere! *
Mez.59: 6 Akşam döner,
köpek gibi hırlayıp
Sinsi sinsi kenti dolaşırlar.
Mez.59: 7 Bak, neler
dökülür ağızlarından,
Kılıç çıkar dudaklarından.
"Kim duyacak?"
derler.
Mez.59: 8 Ama sen onlara gülersin, ya RAB,
Bütün uluslarla eğlenirsin.
Mez.59:
9 Gücüm sensin, seni gözlüyorum,
Çünkü kalemsin, ey Tanrı.
Mez.59: 10
Tanrım sevgisiyle karşılar beni,
Bana düşmanlarımın yıkımını gösterir.
Mez.59:
11 Onları öldürme, yoksa halkım unutur,
Gücünle dağıt ve alçalt onları,
Ya Rab, kalkanımız bizim.
Mez.59: 12 Ağızlarının günahı, dudaklarından çıkan
söz yüzünden,
Gururlarının tuzağına düşsünler.
Okudukları lanet, söyledikleri
yalan yüzünden
Mez.59: 13 Yok et onları gazabınla, yok et, tükensinler;
Bilsinler ki, Tanrı'nın egemenliği Yakup soyundan
Yeryüzünün ucuna kadar ulaşır.
Mez.59: 14 Akşam döner, köpek gibi hırlayıp
Sinsi sinsi kenti dolaşırlar.
Mez.59:
15 Yiyecek bulmak için gezerler,
Doymazlarsa ulurlar.
Mez.59: 16 Bense
gücün için sabah ezgiler söyleyecek,
Sevgini sevinçle dile getireceğim.
Çünkü sen bana kale,
Sıkıntılı günümde sığınak oldun.
Mez.59: 17 Gücüm
sensin, seni ilahilerle öveceğim,
Çünkü kalem, beni seven Tanrı sensin.
60. Mezmur
Müzik şefi için - "Antlaşma Zambağı" makamında Davut'un
öğretici Miktamı
Davut'un Aram-Naharayimliler |ive Aram-Sovalılar'la çarpıştığı
ve Yoav geri dönüp Tuz Vadisi'nde on iki bin Edomlu öldürdüğü zaman
BÖLÜM 60
Mez.60: 1 Bizi reddettin, parladın bize karşı, ey Tanrı,
Öfkelendin;
eski halimize döndür bizi!
Mez.60: 2 Salladın yeri, yarıklar açtın;
Onar çatlaklarını, çünkü yer sarsılıyor.
Mez.60: 3 Halkına sıkıntı çektirdin,
Sersemletici bir şarap içirdin bize.
Mez.60: 4 Sancak verdin senden korkanlara,
Okçulara karşı*fv* açsınlar diye. *
D Not 60:4 "Okçulara karşı" ya
da "Doğruluk uğruna".
Mez.60: 5 Kurtar bizi sağ elinle, yardım
et,
Sevdiklerin özgürlüğe kavuşsun diye!
Mez.60: 6 Tanrı şöyle konuştu
kutsal yerinde:
"Şekem'i sevinçle bölüştürecek,
Sukkot Vadisi'ni
ölçeceğim.
Mez.60: 7 Gilat benimdir, Manaşşe de benim,
Efrayim miğferim,
Yahuda asam.
Mez.60: 8 Moav yıkanma leğenim,
Edom'un üzerine çarığımı
fırlatacağım*fy*,
Filist'e zaferle haykıracağım."
D Not 60:8 "Çarığımı
fırlatacağım": Eski törelere göre çarığın
fırlatılması, bir yerin sahiplenilmesi
anlamına geliyordu.
Mez.60: 9 Kim beni surlu kente götürecek?
Kim bana
Edom'a kadar yol gösterecek?
Mez.60: 10 Ey Tanrı, sen bizi reddetmedin mi?
Ordularımıza öncülük etmiyor musun artık?
Mez.60: 11 Yardım et bize düşmana
karşı,
Çünkü boştur insan yardımı.
Mez.60: 12 Tanrı'yla zafer kazanırız,
O çiğner düşmanlarımızı.
61. Mezmur
Müzik şefi için - Telli sazlarla
- Davut'un mezmuru
BÖLÜM 61
Mez.61: 1 Ey Tanrı, yakarışımı işit,
Duama kulak ver!
Mez.61: 2 Sana seslenirim yeryüzünün öbür ucundan,
Yüreğime hüzün çökünce.
Erişemeyeceğim yüksek bir kayaya çıkar beni,
Mez.61:
3 Çünkü sen benim için sığınak,
Düşmana karşı güçlü bir kule oldun.
Mez.61:
4 Çadırında sonsuza dek oturmak
Ve kanatlarının gölgesine sığınmak isterim.
*
Mez.61: 5 Çünkü sen, ey Tanrı, adaklarımı duydun,
Adından korkanların
mirasını bana verdin.
Mez.61: 6 Kralın günlerine gün kat,
Yılları yüzyıllar
olsun!
Mez.61: 7 Tanrı'nın huzurunda sonsuza dek tahtında otursun;
Onu
sevgin ve sadakatinle koru!
Mez.61: 8 O zaman adını hep ilahilerle öveceğim,
Her gün adaklarımı yerine getireceğim.
62. Mezmur
Müzik Şefi Yedutun
için - Davut'un mezmuru
BÖLÜM 62
Mez.62: 1 Canım yalnız Tanrı'da huzur
bulur,
Kurtuluşum O'ndan gelir.
Mez.62: 2 Tek kayam, kurtuluşum,
Kalem O'dur, asla sarsılmam.
Mez.62: 3 Birini ezmek için daha ne vakte kadar
Hep birlikte üstüne saldıracaksınız,
Eğri bir duvara,
Yerinden oynamış
bir çite saldırır gibi?
Mez.62: 4 Tek düşünceleri onu doruktan indirmektir.
Yalandan zevk alırlar.
Ağızlarıyla hayırdua ederken,
İçlerinden lanet
okurlar. *
Mez.62: 5 Ey canım, yalnız Tanrı'da huzur bul,
Çünkü umudum
O'ndadır.
Mez.62: 6 Tek kayam, kurtuluşum,
Kalem O'dur, sarsılmam.
Mez.62:
7 Kurtuluşum ve onurum Tanrı'ya bağlıdır,
Güçlü kayam, sığınağım O'dur.
Mez.62:
8 Ey halkım, her zaman O'na güven,
İçini dök O'na,
Çünkü Tanrı sığınağımızdır.
Mez.62: 9 Sıradan insan ancak bir soluk,
Soylu insansa bir yalandır.
Tartıya konduğunda ikisi birlikte soluktan hafiftir.
Mez.62: 10 Zorbalığa
güvenmeyin, yağma malla övünmeyin;
Varlığınız artsa bile, ona gönül bağlamayın.
Mez.62:
11 Tanrı bir şey söyledi,
Ben iki şey duydum:
Güç Tanrı'nındır,
Mez.62:
12 Sevgi de senin, ya Rab!
Çünkü sen herkese, yaptığının karşılığını verirsin.
63.
Mezmur
Yahuda kırlarında bulunduğu zaman - Davut'un mezmuru
BÖLÜM 63
Mez.63:
1 Ey Tanrı, sensin benim Tanrım,
Seni çok özlüyorum,
Canım sana susamış,
Kurak, yorucu, susuz bir diyarda,
Bütün varlığımla seni arıyorum.
Mez.63:
2 Kutsal yerde baktım sana,
Gücünü, görkemini görmek için.
Mez.63: 3
Senin sevgin yaşamdan iyidir,
Bu yüzden dudaklarım seni yüceltir.
Mez.63:
4 Ömrümce sana övgüler sunacağım,
Senin adınla ellerimi kaldıracağım.
Mez.63:
5 Zengin yiyeceklere doyarcasına doyacağım sana,
Şakıyan dudaklarla ağzım
sana övgüler sunacak.
Mez.63: 6 Yatağıma uzanınca seni anarım,
Gece
boyunca derin derin seni düşünürüm.
Mez.63: 7 Çünkü sen bana yardımcı oldun,
Kanatlarının gölgesinde sevincimi dile getiririm.
Mez.63: 8 Canım sana sımsıkı
sarılır,
Sağ elin bana destek olur.
Mez.63: 9 Ama canımı almak isteyenler,
Yerin derinliklerine inecek,
Mez.63: 10 Kılıcın ağzına atılacak,
Çakallara
yem olacak.
Mez.63: 11 Kralsa Tanrı'da sevinç bulacak.
Tanrı'nın adıyla
ant içenlerin hepsi övünecek,
Yalancıların ağzıysa kapanacak.
64. Mezmur
Müzik
şefi için - Davut'un mezmuru
BÖLÜM 64
Mez.64: 1 Ey Tanrı, kulak ver
sesime yakındığım zaman,
Hayatımı düşman korkusundan koru.
Mez.64: 2
Kötülerin gizli tasarılarından,
O suçlu güruhun şamatasından esirge beni.
Mez.64:
3 Onlar dillerini kılıç gibi bilemiş,
Acı sözlerini ok gibi hedefe yöneltmişler,
Mez.64:
4 Pusularından masum insanın üzerine atmak için.
Ansızın vururlar, hiç çekinmeden.
Mez.64:
5 Birbirlerini kötülük yapmaya iter,
Gizli tuzaklar tasarlarken,
"Kim
görecek?" derler.
Mez.64: 6 Haksızlık yapmayı düşünür,
"Kusursuz
bir plan yaptık!" derler.
İnsanın içi ve yüreği derin bir sırdır, bilinmez.
Mez.64:
7 Ama Tanrı onlara ok atacak,
Ansızın yaralanacaklar.
Mez.64: 8 Dilleri
yüzünden yıkıma uğrayacaklar,
Hallerini gören herkes alayla baş sallayacak.
Mez.64:
9 Bütün insanlar korkuya kapılacak,
Tanrı'nın işini duyuracak,
O'nun yaptıkları
üzerinde düşünecekler.
Mez.64: 10 Doğru insan RAB'de sevinç bulacak,
O'na sığınacak,
Bütün temiz yürekliler O'nu övecek.
65. Mezmur
Müzik
şefi için - Davut'un mezmuru - İlahi
BÖLÜM 65
Mez.65: 1 Ey Tanrı,
Siyon'da seni övgü bekliyor*fz*,
Yerine getirilecek sana adanan adaklar.
D
Not 65:1 Septuaginta, Süryanice "Seni övgü bekliyor",
Masoretik metin
"Senin için sessizlik övgü".
Mez.65: 2 Ey sen, duaları işiten,
Bütün insanlar sana gelecek.
Mez.65: 3 Suçlarımızın altında ezildik,
Ama sen isyanlarımızı bağışlarsın.
Mez.65: 4 Ne mutlu avlularında otursun
diye
Seçip kendine yaklaştırdığın kişiye!
Evinin, kutsal tapınağının
Nimetlerine doyacağız.
Mez.65: 5 Ey bizi kurtaran Tanrı,
Müthiş işler
yaparak
Zaferle yanıtlarsın bizi.
Sen yeryüzünün dört bucağında,
Uzak
denizlerdekilerin umudusun;
Mez.65: 6 Kudret kuşanan,
Gücüyle dağları
kuran,
Mez.65: 7 Denizlerin kükremesini,
Dalgaların gümbürtüsünü,
Halkların kargaşasını yatıştıran sensin.
Mez.65: 8 Dünyanın öbür ucunda
yaşayanlar
Korkuya kapılır senin belirtilerin karşısında.
Doğudan batıya
kadar insanlara
Sevinç çığlıkları attırırsın.
Mez.65: 9 Toprağa bakar,
çok verimli kılarsın,
Onu zenginliğe boğarsın.
Ey Tanrı, ırmakların suyla
doludur,
İnsanlara tahıl sağlarsın,
Çünkü sen toprağı şöyle hazırlarsın:
Mez.65:
10 Sabanın açtığı yarıkları bolca sular,
Sırtlarını düzlersin.
Yağmurla
toprağı yumuşatır,
Ürünlerine bereket katarsın.
Mez.65: 11 İyiliklerinle
yılı taçlandırırsın,
Arabalarının geçtiği yollardan bolluk akar,
Mez.65:
12 Otlaklar yeşillenir,
Tepeler sevince bürünür,
Mez.65: 13 Çayırlar
sürülerle bezenir,
Vadiler ekinle örtünür,
Sevinçten haykırır, ezgi söylerler.
66.
Mezmur
Müzik şefi için - İlahi - Mezmur
BÖLÜM 66
Mez.66: 1 Ey yeryüzündeki
bütün insanlar,
Tanrı'ya sevinç çığlıkları atın!
Mez.66: 2 Adının yüceliğine
ilahiler söyleyin,
O'na görkemli övgüler sunun!
Mez.66: 3 "Ne müthiş
işlerin var!" deyin Tanrı'ya,
"Öyle büyük gücün var ki,
Düşmanların
eğiliyor önünde.
Mez.66: 4 Bütün yeryüzü sana tapınıyor,
İlahiler okuyor,
adını ilahilerle övüyor." *
Mez.66: 5 Gelin, bakın Tanrı'nın neler
yaptığına!
Ne müthiş işler yaptı insanlar arasında:
Mez.66: 6 Denizi
karaya çevirdi,
Atalarımız yaya geçtiler ırmaktan.
Yaptığına sevindik
orada.
Mez.66: 7 Kudretiyle sonsuza dek egemenlik sürer,
Gözleri ulusları
süzer;
Başkaldıranlar gurura kapılmasın!
Mez.66: 8 Ey halklar, Tanrımız'a
şükredin,
Övgülerini duyurun.
Mez.66: 9 Hayatımızı koruyan,
Ayaklarımızın
kaymasına izin vermeyen O'dur.
Mez.66: 10 Sen bizi sınadın, ey Tanrı,
Gümüş arıtır gibi arıttın.
Mez.66: 11 Ağa düşürdün bizi,
Sırtımıza ağır
yük vurdun.
Mez.66: 12 İnsanları başımıza çıkardın,
Ateşten, sudan geçtik.
Ama sonra bizi bolluğa kavuşturdun.
Mez.66: 13 Yakmalık sunularla* evine
gireceğim,
Adaklarımı yerine getireceğim,
Mez.66: 14 Sıkıntı içindeyken
dudaklarımdan dökülen,
Ağzımdan çıkan adakları.
Mez.66: 15 Yakılan koçların
dumanıyla semiz hayvanlardan
Sana yakmalık sunular sunacağım,
Tekeler,
sığırlar kurban edeceğim.
Mez.66: 16 Gelin, dinleyin, ey sizler, Tanrı'dan
korkanlar,
Benim için neler yaptığını size anlatayım.
Mez.66: 17 Ağzımla
O'na yakardım,
Övgüsü dilimden düşmedi.
Mez.66: 18 Yüreğimde kötülüğe
yer verseydim,
Rab beni dinlemezdi.
Mez.66: 19 Oysa Tanrı dinledi beni,
Kulak verdi duamın sesine.
Mez.66: 20 Övgüler olsun Tanrı'ya,
Çünkü
duamı geri çevirmedi,
Sevgisini benden esirgemedi.
67. Mezmur
Müzik
şefi için - Telli sazlarla - Mezmur - İlahi
BÖLÜM 67
Mez.67: 1 Tanrı
bize lütfetsin, bolluk versin,
Yüzünün ışığı üzerimize parlasın. *
Mez.67:
2 Öyle ki, yeryüzünde yolun,
Bütün uluslar arasında kurtarıcı gücün bilinsin.
Mez.67:
3 Halklar sana şükretsin, ey Tanrı,
Bütün halklar sana şükretsin!
Mez.67:
4 Uluslar sevinsin, sevinçten çığlık atsın,
Çünkü sen halkları adaletle yargılarsın,
Yeryüzündeki uluslara yol gösterirsin.
Mez.67: 5 Halklar sana şükretsin,
ey Tanrı,
Bütün halklar sana şükretsin!
Mez.67: 6 Toprak ürününü verdi,
Tanrı, Tanrımız, bizi bolluğa kavuştursun.
Mez.67: 7 Tanrı bize bolluk versin,
Dünyanın dört bucağındakiler O'ndan korksun!
68. Mezmur
Müzik şefi için
- Davut'un mezmuru - İlahi
BÖLÜM 68
Mez.68: 1 Kalksın Tanrı, dağılsın
düşmanları,
Kaçsın önünden O'ndan nefret edenler!
Mez.68: 2 Dağıtsın
onları dağılan duman gibi;
Ateşin karşısında eriyen balmumu gibi
Yok olsun
kötüler Tanrı'nın önünde!
Mez.68: 3 Ancak doğrular sevinsin,
Bayram
etsinler Tanrı'nın önünde,
Neşeyle coşsunlar.
Mez.68: 4 Tanrı'ya ezgiler
söyleyin, adını ilahilerle övün,
Çölleri geçecek biniciye yol hazırlayın*fa*;
O'nun adı RAB'dir, bayram edin önünde!
D Not 68:4 "Çölleri geçecek biniciye
yol hazırlayın" ya da "Bulutlara binmiş olana ezgiler sunun".
Mez.68:
5 Kutsal konutundaki Tanrı,
Öksüzlerin babası, dul kadınların savunucusudur.
Mez.68:
6 Tanrı kimsesizlere ev verir,
Tutsakları özgürlüğe ve gönence kavuşturur,
Ama başkaldıranlar kurak yerde oturur.
Mez.68: 7 Ey Tanrı, sen halkına öncülük
ettiğinde,
Çölde yürüdüğünde, *
Mez.68: 8 Yer sarsıldı,
Göklerden
yağmur boşandı Tanrı'nın önünde,
Sina Dağı sarsıldı
Tanrı'nın, İsrail'in
Tanrısı'nın önünde.
Mez.68: 9 Bol yağmurlar yağdırdın, ey Tanrı,
Canlandırdın
yorgun düşen yurdunu.
Mez.68: 10 Halkın oraya yerleşti,
İyiliğinle mazlumların
geçimini sağladın, ey Tanrı.
Mez.68: 11 Rab buyruk verdi,
Büyük bir
kadın topluluğu duyurdu müjdeyi:
Mez.68: 12 "Kaçıyor, kaçıyor orduların
kralları!
Evi bekleyen kadınlar ganimeti paylaşıyor.
Mez.68: 13 Ağılların
arasında uyurken,
Kanatları gümüş, tüyleri pırıl pırıl altınla kaplı
Bir
güvercine benzersiniz."
Mez.68: 14 Her Şeye Gücü Yeten, kralları dağıtırken,
Sanki Salmon Dağı'na kar yağıyordu.
Mez.68: 15 Ey Başan Dağı, Tanrı Dağı!
Ey Başan Dağı, dorukları ulu dağ!
Mez.68: 16 Ey ulu dağlar, niçin yan gözle
bakıyorsunuz
Tanrı'nın yerleşmek için seçtiği dağa?
Evet, RAB orada sonsuza
dek oturacaktır.
Mez.68: 17 Tanrı'nın savaş arabaları sayısızdır,
Rab
kutsallık içinde Sina'dan geldi.
Mez.6818 Sen yükseğe çıktın, tutsakları
peşine taktın,
İnsanlardan, başkaldıranlardan bile armağanlar aldın,
Oraya
yerleşmek için, ya RAB Tanrı.
Mez.68: 19 Her gün yükümüzü taşıyan Rab'be,
Bizi kurtaran Tanrı'ya övgüler olsun.
Mez.68: 20 Tanrımız kurtarıcı bir
Tanrı'dır,
Ölümden kurtarış yalnız Egemen RAB'be özgüdür.
Mez.68: 21
Kuşkusuz Tanrı düşmanlarının başını,
Suçlu yaşayanların kıllı kafasını ezer.
Mez.68:
22 Rab, "Onları Başan'dan,
Denizin derinliklerinden geri getireceğim"
der,
Mez.68: 23 "Öyle ki, ayaklarını düşmanlarının kanına batırasın,
Köpeklerinin dili de onlardan payını alsın."
Mez.68: 24 Ey Tanrı, senin
zafer alayını,
Tanrım'ın, Kralım'ın kutsal yere törenle gelişini gördüler:
Mez.68:
25 Başta okuyucular, arkada çalgıcılar,
Ortada tef çalan genç kızlar.
Mez.68:
26 "Ey sizler, İsrail soyundan gelenler,
Toplantılarınızda Tanrı'ya,
RAB'be övgüler sunun!"
Mez.68: 27 Önde en küçük oymak Benyamin,
Kalabalık halinde Yahuda önderleri,
Zevulun ve Naftali önderleri oradalar!
Mez.68:
28-29 Ey Tanrı, Yeruşalim'deki tapınağından göster gücünü,
Bizim için kullandığın
gücünü, ey Tanrı.
Krallar sana armağanlar sunacak.
Mez.68: 30 Azarla
kamışlar arasında yaşayan hayvanı,
Halkların buzağılarıyla boğalar sürüsünü*fb*,
Çiğne ayaklarınla gümüşe gönül verenleri,
Dağıt savaştan zevk alan halkları!
D
Not 68:30 Bu dizede geçen "Hayvan" Mısır'ı, "Buzağılarla
boğalar"
ise irili ufaklı ulusları simgelemektedir.
Mez.68: 31 Mısır'dan elçiler
gelecek,
Kûşlular* ellerini Tanrı'ya doğru kaldırıverecek.
Mez.68:
32 Ey yeryüzünün krallıkları, Tanrı'ya ezgiler söyleyin,
İlahilerle övün Rab'bi,
Mez.68: 33 Göklere, kadim göklere binmiş olanı.
İşte sesiyle, güçlü
sesiyle gürlüyor!
Mez.68: 34 Tanrı'nın gücünü tanıyın;
O'nun yüceliği
İsrail'in üzerinde,
Gücü göklerdedir.
Mez.68: 35 Ne heybetlisin, ey
Tanrı, tapınağında!
İsrail'in Tanrısı'na,
Halkına güç, kudret veren Tanrı'ya
övgüler olsun!
69. Mezmur
Müzik şefi için - "Zambaklar" makamında
- Davut'un mezmuru
BÖLÜM 69
Mez.69: 1 Kurtar beni, ey Tanrı,
Sular
boyuma ulaştı.
Mez.69: 2 Dipsiz batağa gömülüyorum,
Basacak yer yok.
Derin sulara battım,
Sellere kapıldım.
Mez.69: 3 Tükendim feryat etmekten,
Boğazım kurudu;
Gözlerimin feri sönüyor
Tanrım'ı beklemekten.
Mez.69:
4 Yok yere benden nefret edenler
Saçlarımdan daha çok.
Kalabalıktır canıma
kasteden haksız düşmanlarım.
Çalmadığım malı nasıl geri verebilirim?
Mez.69:
5 Akılsızlığımı biliyorsun, ey Tanrı,
Suçlarım senden gizli değil.
Mez.69:
6 Ya Rab, Her Şeye Egemen RAB,
Utanmasın sana umut bağlayanlar benim yüzümden!
Ey İsrail'in Tanrısı,
Benim yüzümden sana yönelenler rezil olmasın!
Mez.69:
7 Senin uğruna hakarete katlandım,
Utanç kapladı yüzümü.
Mez.69: 8 Kardeşlerime
yabancı,
Annemin öz oğullarına uzak kaldım.
Mez.69: 9 Çünkü evin için
gösterdiğim gayret beni yiyip bitirdi,
Sana edilen hakaretlere ben uğradım.
Mez.69:
10 Oruç* tutup ağlayınca,
Yine hakarete uğradım.
Mez.69: 11 Çula büründüğüm
zaman
Alay konusu oldum.
Mez.69: 12 Kent kapısında oturanlar beni çekiştiriyor,
Sarhoşların türküsü oldum.
Mez.69: 13 Ama benim duam sanadır, ya RAB.
Ey Tanrı, sevginin bolluğuyla,
Güvenilir kurtarışınla uygun gördüğünde
Yanıtla beni.
Mez.69: 14 Beni çamurdan kurtar,
İzin verme batmama;
Benden nefret edenlerden,
Derin sulardan kurtulayım.
Mez.69: 15 Seller
beni sürüklemesin,
Engin beni yutmasın,
Ölüm çukuru ağzını üstüme kapamasın.
Mez.69:
16 Yanıt ver bana, ya RAB,
Çünkü sevgin iyidir.
Yüzünü çevir bana büyük
merhametinle!
Mez.69: 17 Kulundan yüzünü gizleme,
Çünkü sıkıntıdayım,
hemen yanıtla beni!
Mez.69: 18 Yaklaş bana, kurtar canımı,
Al başımdan
düşmanlarımı.
Mez.69: 19 Bana nasıl hakaret edildiğini,
Utandığımı,
rezil olduğumu biliyorsun;
Düşmanlarımın hepsi senin önünde.
Mez.69:
20 Hakaret kalbimi kırdı, dertliyim,
Acılarımı paylaşacak birini bekledim,
çıkmadı,
Avutacak birini aradım, bulamadım.
Mez.69: 21 Yiyeceğime zehir
kattılar,
Sirke içirdiler susadığımda.
Mez.69: 22 Önlerindeki sofra
tuzak olsun onlara,
Yandaşları için kapan olsun!
Mez.69: 23 Gözleri
kararsın, göremesinler!
Bellerini hep bükük tut!
Mez.69: 24 Gazabını
yağdır üzerlerine,
Öfkenin ateşi yapışsın yakalarına!
Mez.69: 25 Issız
kalsın konakları,
Çadırlarında oturan olmasın!
Mez.69: 26 Çünkü senin
vurduğun insanlara zulmediyor,
Yaraladığın insanların acısını konuşuyorlar.
Mez.69:
27 Ceza yağdır başlarına,
Senin tarafından aklanmasınlar!
Mez.69: 28
Yaşam kitabından silinsin adları,
Doğrularla yan yana yazılmasınlar!
Mez.69:
29 Bense ezilmiş ve kederliyim,
Senin kurtarışın, ey Tanrı, bana bir kale
olsun!
Mez.69: 30 Tanrı'nın adını ezgilerle öveceğim,
Şükranlarımla
O'nu yücelteceğim.
Mez.69: 31 RAB'bi bir öküzden,
Boynuzlu, tırnaklı
bir boğadan
Daha çok hoşnut eder bu.
Mez.69: 32 Mazlumlar bunu görünce
sevinsin,
Ey Tanrı'ya yönelen sizler, yüreğiniz canlansın.
Mez.69: 33
Çünkü RAB yoksulları işitir,
Kendi tutsak halkını hor görmez.
Mez.69:
34 O'na övgüler sunun, ey yer, gök,
Denizler ve onlardaki bütün canlılar!
Mez.6935
Çünkü Tanrı Siyon'u kurtaracak,
Yahuda kentlerini onaracak;
Halk oraya
yerleşip sahibi olacak.
Mez.69: 36 Kullarının çocukları orayı miras alacak,
O'nun adını sevenler orada oturacak.
70. Mezmur
(Mez.40: 13-17)
Müzik
şefi için - Anma sunusu için - Davut'un mezmuru
BÖLÜM 70
Mez.70: 1
Ey Tanrı, kurtar beni!
Yardımıma koş, ya RAB!
Mez.70: 2 Utansın canımı
almaya çalışanlar,
Yüzleri kızarsın!
Geri dönsün zararımı isteyenler,
Rezil olsunlar!
Mez.70: 3 Bana, "Oh! Oh!" çekenler
Geri çekilsin
utançlarından!
Mez.70: 4 Sende neşe ve sevinç bulsun
Bütün sana yönelenler!
"Tanrı yücedir!" desin hep
Senin kurtarışını özleyenler!
Mez.70:
5 Bense, mazlum ve yoksulum,
Ey Tanrı, yardımıma koş!
Yardımcım ve kurtarıcım
sensin,
Geç kalma, ya RAB!
71. Mezmur
(Mez.31: 1-4)
BÖLÜM 71
Mez.71:
1 Ya RAB, sana sığınıyorum,
Utandırma beni hiçbir zaman!
Mez.71: 2 Adaletinle
kurtar beni, tehlikeden uzaklaştır,
Kulak ver bana, kurtar beni!
Mez.71:
Sığınacak kayam ol,
Her zaman başvurabileceğim;
Buyruk ver, kurtulayım,
Çünkü kayam ve kalem sensin.
Mez.71: 4 Ey Tanrım, kurtar beni
Kötünün
elinden, haksızın, gaddarın pençesinden!
Mez.71: Çünkü umudum sensin, ey
Egemen RAB,
Gençliğimden beri dayanağım sensin.
Mez.71: 6 Doğduğum günden
beri sana güveniyorum,
Beni ana rahminden çıkaran sensin.
Övgülerim hep
sanadır.
Mez.71: 7 Birçokları için iyi bir örnek oldum,
Çünkü sen güçlü
sığınağımsın.
Mez.71: 8 Ağzımdan sana övgü eksilmez,
Gün boyu yüceliğini
anarım.
Mez.71: 9 Yaşlandığımda beni reddetme,
Gücüm tükendiğinde beni
terk etme!
Mez.71: 10 Çünkü düşmanlarım benden söz ediyor,
Beni öldürmek
isteyenler birbirine danışıyor,
Mez.71: 11 "Tanrı onu terk etti"
diyorlar,
"Kovalayıp yakalayın,
Kurtaracak kimsesi yok!"
Mez.71:
12 Ey Tanrı, benden uzak durma,
Tanrım, yardımıma koş!
Mez.71: 13 Utansın,
yok olsun beni suçlayanlar,
Utanca, rezalete bürünsün kötülüğümü isteyenler.
Mez.71:
14 Ama ben her zaman umutluyum,
Sana övgü üstüne övgü dizeceğim.
Mez.71:
15 Gün boyu senin zaferini,
Kurtarışını anlatacağım,
Ölçüsünü bilmesem
de.
Mez.71: 16 Ey Egemen RAB, gelip yiğitliklerini,
Senin, yalnız senin
zaferini duyuracağım.
Mez.71: 17 Ey Tanrı, çocukluğumdan beri beni sen yetiştirdin,
Senin harikalarını hâlâ anlatıyorum.
Mez.71: 18 Yaşlanıp saçlarıma ak düşse
bile
Terk etme beni, ey Tanrı,
Gücünü gelecek kuşağa,
Kudretini sonrakilere
anlatana dek.
Mez.71: 19 Ey Tanrı, doğruluğun göklere erişiyor,
Büyük
işler yaptın,
Senin gibisi var mı, ey Tanrı?
Mez.71: 20 Sen ki, bana
birçok kötü sıkıntı gösterdin,
Bana yeniden yaşam verecek,
Beni toprağın
derinliklerinden çıkaracaksın.
Mez.71: 21 Saygınlığımı artıracak,
Yine
beni avutacaksın.
Mez.71: 22 Ben de seni,
Senin sadakatini çenkle öveceğim,
ey Tanrım,
Lir çalarak seni ilahilerle öveceğim,
Ey İsrail'in Kutsalı!
Mez.71:
23 Seni ilahilerle överken,
Dudaklarımla, varlığımla sevincimi dile getireceğim,
Çünkü sen beni kurtardın.
Mez.71: 24 Dilim gün boyu senin zaferinden söz
edecek,
Çünkü kötülüğümü isteyenler
Utanıp rezil oldu.
72. Mezmur
Süleyman'ın
mezmuru
BÖLÜM 72
Mez.72: 1 Ey Tanrı, adaletini krala,
Doğruluğunu
kral oğluna armağan et.
Mez.72: 2 Senin halkını doğrulukla,
Mazlum kullarını
adilce yargılasın!
Mez.72: 3 Dağlar, tepeler,
Halka adilce gönenç getirsin!
Mez.72:
4 Mazlumlara hakkını versin,
Yoksulların çocuklarını kurtarsın,
Zalimleriyse
ezsin!
Mez.72: 5 Güneş ve ay durdukça,
Kral kuşaklar boyunca yaşasın*fc*;
D
Not 72:5 Septuaginta "Kral kuşaklar boyunca yaşasın", Masoretik
metin
"Kuşaklar boyunca senden korksunlar."
Mez.72: 6 Yeni biçilmiş
çayıra düşen yağmur gibi,
Toprağı sulayan bereketli yağmurlar gibi olsun!
Mez.72:
7 Onun günlerinde doğruluk serpilip gelişsin,
Ay ışıdığı sürece esenlik artsın!
Mez.72:
8 Egemenlik sürsün denizden denize,
Fırat'tan yeryüzünün ucuna dek!
Mez.72:
9 Çöl kabileleri diz çöksün önünde,
Düşmanları toz yalasın.
Mez.72:
10 Tarşiş'in ve kıyı ülkelerinin kralları
Ona haraç getirsin,
Saba ve
Seva kralları armağanlar sunsun!
Mez.72: 11 Bütün krallar önünde yere kapansın,
Bütün uluslar ona kulluk etsin!
Mez.72: 12 Çünkü yardım isteyen yoksulu,
Dayanağı olmayan düşkünü o kurtarır.
Mez.72: 13 Yoksula, düşküne acır,
Düşkünlerin canını kurtarır.
Mez.72: 14 Baskıdan, zorbalıktan özgür kılar
onları,
Çünkü onun gözünde onların kanı değerlidir.
Mez.72: 15 Yaşasın
kral!
Ona Saba altını versinler;
Durmadan dua etsinler onun için,
Gün boyu onu övsünler!
Mez.72: 16 Ülkede bol buğday olsun,
Dağ başlarında
dalgalansın!
Başakları Lübnan gibi verimli olsun,
Kent halkı ot gibi serpilip
çoğalsın!
Mez.72: 17 Kralın adı sonsuza dek yaşasın,
Güneş durdukça
adı var olsun,
Onun aracılığıyla insanlar kutsansın,
Bütün uluslar "Ne
mutlu ona" desin!
Mez.72: 18 RAB Tanrı'ya, İsrail'in Tanrısı'na övgüler
olsun,
Harikalar yaratan yalnız O'dur.
Mez.72: 19 Yüce adına sonsuza
dek övgüler olsun,
Bütün yeryüzü O'nun yüceliğiyle dolsun!
Amin! Amin!
Mez.72: 20 İşay oğlu Davut'un duaları burada bitiyor.
3.KİTAP
73. Mezmur
Asaf'ın
mezmuru
BÖLÜM 73
Mez.73: 1 Tanrı gerçekten İsrail'e,
Yüreği temiz
olanlara karşı iyidir.
Mez.73: 2 Ama benim ayaklarım neredeyse tökezlemiş,
Adımlarım az kalsın kaymıştı.
Mez.73: 3 Çünkü kötülerin gönencini gördükçe,
Küstahları kıskanıyordum.
Mez.73: 4 Onlar acı nedir bilmezler,
Bedenleri
sağlıklı ve semizdir*fç*.
D Not 73:4 "Onlar acı nedir bilmezler, bedenleri
sağlıklı ve
semizdir" ya da "Ölürken acı çekmezler, bedenleri semizdir".
Mez.73:
5 Başkalarının derdini bilmez,
Onlar gibi çile çekmezler.
Mez.73: 6
Bu yüzden gurur onların gerdanlığı,
Zorbalık onları örten bir giysi gibidir.
Mez.73:
7 Şişmanlıktan gözleri dışarı fırlar,
İçleri kötülük kazanı gibi kaynar.
Mez.73:
8 İnsanlarla eğlenir, kötü niyetle konuşur,
Tepeden bakar, baskıyla tehdit
ederler.
Mez.73: 9 Göklere karşı ağızlarını açarlar,
Boş sözleri yeryüzünü
dolaşır.
Mez.73: 10 Bu yüzden halk onlardan yana döner,
Sözlerini ağzı
açık dinler.
Mez.73: 11 Derler ki, "Tanrı nasıl bilir?
Bilgisi
var mı Yüceler Yücesi'nin?"
Mez.73: 12 İşte böyledir kötüler,
Hep
tasasız, sürekli varlıklarını artırırlar.
Mez.73: 13 Anlaşılan boş yere
yüreğimi temiz tutmuşum,
Ellerimi yıkamışım suçsuzum diye.
Mez.73: 14
Gün boyu içim içimi yiyor,
Her sabah azap çekiyorum.
Mez.73: 15 "Ben
de onlar gibi konuşayım" deseydim,
Senin çocuklarına ihanet etmiş olurdum.
Mez.73:
16 Bunu anlamak için düşündüğümde,
Zor geldi bana,
Mez.73: 17 Tanrı'nın
Tapınağı'na girene dek;
O zaman anladım sonlarının ne olacağını.
Mez.73:
18 Gerçekten onları kaygan yere koyuyor,
Yıkıma sürüklüyorsun.
Mez.73:
19 Nasıl da bir anda yok oluyor,
Siliniveriyorlar dehşet içinde!
Mez.73:
20 Uyanan birisi için rüya nasılsa,
Sen de uyanınca, ya Rab,
Hor göreceksin
onların görüntüsünü.
Mez.73: 21 Kalbim kırıldığında,
İçim acı dolduğunda,
Mez.73:
22 Akılsız ve bilgisizdim,
Karşında bir hayvan gibi.
Mez.73: 23 Yine
de sürekli seninleyim,
Sağ elimden tutarsın beni.
Mez.73: 24 Öğütlerinle
yol gösterir,
Beni sonunda yüceliğe eriştirirsin.
Mez.73: 25 Senden
başka kimim var göklerde?
İstemem senden başkasını yeryüzünde.
Mez.73:
26 Bedenim ve yüreğim tükenebilir,
Ama Tanrı yüreğimde güç,
Bana düşen
paydır sonsuza dek.
Mez.73: 27 Kuşkusuz yok olacak senden uzak duranlar,
Ortadan kaldıracaksın sana vefasızlık edenleri.
Mez.73: 28 Ama benim için
en iyisi Tanrı'ya yakın olmaktır;
Bütün işlerini duyurayım diye
Sığınak
yaptım Egemen RAB'bi kendime.
74. Mezmur
Asaf'ın Maskili
BÖLÜM 74
Mez.74: 1 Ey Tanrı, neden bizi sonsuza dek reddettin?
Niçin otlağının
koyunlarına karşı öfken tütmekte?
Mez.74: 2 Anımsa geçmişte sahiplendiğin
topluluğu,
Kendi halkın olsun diye kurtardığın oymağı
Ve üzerine konut
kurduğun Siyon Dağı'nı.
Mez.74: 3 Yönelt adımlarını şu onarılmaz yıkıntılara
doğru,
Düşman kutsal yerdeki her şeyi yıktı.
Mez.74: 4 Düşmanların bizimle
buluştuğun yerde kükredi,
Zafer simgesi olarak kendi bayraklarını dikti.
Mez.74:
5 Gür bir ormana
Baltayla dalar gibiydiler.
Mez.74: 6 Baltayla, balyozla
kırdılar,
Bütün oymaları.
Mez.74: 7 Ateşe verdiler tapınağını,
Yerle
bir edip kutsallığını bozdular
Adının yaşadığı konutun.
Mez.74: 8 İçlerinden,
"Hepsini ezelim!" dediler.
Ülkede Tanrı'yla buluşma yerlerinin tümünü
yaktılar.
Mez.74: 9 Artık kutsal simgelerimizi görmüyoruz,
Peygamberler
de yok oldu,
İçimizden kimse bilmiyor ne zamana dek...
Mez.74: 10 Ey
Tanrı, ne zamana dek düşman sana sövecek,
Hasmın senin adını hor görecek?
Mez.74:
11 Niçin geri çekiyorsun elini?
Çıkar sağ elini bağrından, yok et onları!
Mez.74:
12 Ama geçmişten bu yana kralım sensin, ey Tanrı,
Yeryüzünde kurtuluş sağladın.
Mez.74:
13 Gücünle denizi yardın,
Canavarların kafasını sularda parçaladın.
Mez.74:
14 Livyatan'ın* başlarını ezdin,
Çölde yaşayanlara onu yem ettin.
Mez.74:
15 Kaynaklar, dereler fışkırttın,
Sürekli akan ırmakları kuruttun.
Mez.74:
16 Gün senindir, gece de senin,
Ay*fd* ve güneşi sen yerleştirdin,
D Not
74:16 "Ay": İbranice "Işık". Ayı ya da yıldızları kastediyor.
Mez.74:
17 Yeryüzünün bütün sınırlarını sen saptadın,
Yazı da kışı da yaratan sensin.
Mez.74:
18 Anımsa, ya RAB, düşmanın sana nasıl sövdüğünü,
Akılsız bir halkın, adını
nasıl hor gördüğünü.
Mez.74: 19 Canavara teslim etme kumrunun canını,
Asla unutma düşkün kullarının yaşamını.
Mez.74: 20 Yaptığın antlaşmayı gözönüne
al,
Çünkü ülkenin her karanlık köşesi
Zorbaların inleriyle dolmuş.
Mez.74:
21 Düşkünler boynu bükük geri çevrilmesin,
Mazlumlar, yoksullar adına övgüler
dizsin.
Mez.74: 22 Kalk, ey Tanrı, davanı savun!
Anımsa akılsızların
gün boyu sana nasıl sövdüğünü!
Mez.74: 23 Unutma hasımlarının yaygarasını,
Sana başkaldıranların durmadan yükselen patırtısını!